Ferenc Galla

* Udvard, 23 września 1888 – † Székesfehérvár, 19 kwietnia 1977 / Ksiądz katolicki, historyk Kościoła, prałat papieski ; ; Studiował teologię u salezjanów i uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Turynie w 1912 roku. Później, oprócz powołania kapłańskiego, uzyskał również doktorat z nauk humanistycznych na Uniwersytecie w Budapeszcie. Prowadził badania archiwalne w Rzymie, a następnie pracował jako nauczyciel teologii w Vác. Od 1936 roku był publicznym profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Budapeszcie, a w latach 1938–1950 był publicznym profesorem zwyczajnym. W latach 1950–1959 był głównym nauczycielem kapłańskim (rektorem w latach 1952–1955) na Wydziale Historii Kościoła Średniowiecznego i Nowożytnego tego uniwersytetu. ; ; Jego główne dzieła:; Wpływ reformy kluniackiej na Węgrzech, 1931; Założenie Pázmáneum i Stolicy Apostolskiej, 1935; Trzydzieści dziewięć nieopublikowanych listów Pázmányego, 1936; Wpływ św. Karola Boromeusza na Węgrzech, 1937; Węgierskie aspekty życia biskupa Jánosa Tomkó Marnavicsa, 1940.