Statua św. Jana Nepomucena

Nie tylko odsłonięto kolejną figurę św. Jana Nepomucena w Ipolyság w 2010 roku, ale także ożyła część historii miasta. Przez ponad sto pięćdziesiąt lat dzieło sztuki strzegące rzeki Ipoly było częścią wizerunku osady; barokowa figura została umieszczona w Ipolyság prawdopodobnie w drugiej połowie XVIII wieku; nie ma dokładnych informacji na temat jej pochodzenia. Podczas II wojny światowej wycofujące się wojska niemieckie i alianckie wysadziły most wraz z nim, próbując w ten sposób powstrzymać armię sowiecką. ; Tylko współczesne pocztówki i XIX-wieczny obraz olejny Lajosa Kubinyiego zachowują pamięć o moście i figurze świętego patrona. Figura kiedyś stała na szerokiej kamiennej balustradzie mostu, ale na obecnym moście nie ma dla niej odpowiedniego miejsca, więc patrona umieszczono na prawym brzegu rzeki, po stronie zwróconej w stronę Pereszlény. Inicjatorem pomnika był Béla Tóth, który, choć od dziesięcioleci mieszka w Komárom, zawsze pozostał lokalnym patriotą. Siedemnastu z dwudziestu dziewięciu darczyńców nie mieszka już w Ipolyság, ale uznali sprawę za ważną. Kwota pokrywająca koszty pomnika, w sumie 2548 euro, została zebrana w ciągu czterech miesięcy. Najmniejsza kwota wyniosła 10 euro, a największa 500 euro, przekazana przez samego Bélę Tótha. Władze miasta i przedstawiciele MKP również przyczynili się do pokrycia kosztów, a miejska firma zajmująca się utrzymaniem przestrzeni publicznej również bezpłatnie wykonała prace ogrodnicze. Pomnik kosztował 2490 euro, dodatkowe koszty sięgnęły siedmiuset euro, z czego większość pokryła Fundacja Pieczęci Miasta Ipolyság, która podjęła się zadań organizacyjnych. 170-centymetrowa, odlewana rzeźba z kamienia sztucznego jest dziełem Gyuli Maga, rzeźbiarza z Dunaszerdahely, i została wzorowana na posągu św. Jana Nepomucena odrestaurowanym w Bratysławie w 2009 roku. Béla Tóth powiedział, że przeprowadził się z Ipolyság pięćdziesiąt trzy lata temu. Podczas pracy nad nowo wybudowanym mostem w 1953 roku, znalazł kilka fragmentów zniszczonego dzieła w wyschniętym wówczas korycie rzeki. Od tamtej pory żałuje, że nie zebrał szczątków. Chciał to naprawić. Dzięki współpracy mieszkańców Ipolyság w końcu mu się to udało po pięćdziesięciu siedmiu latach.