Statua św. Floriana w Vágsellye

Florian, którego święto obchodzono 4 maja w starym kalendarzu, był rzymskim oficerem wojskowym w Noricum, w dzisiejszej Austrii. Poniósł śmierć męczeńską za wiarę chrześcijańską za panowania Dioklecjana. Według legendy, gdy Florian dowiedział się, że 40 (!) chrześcijan zostało pojmanych w Laureacum (Lorch) nad Enns, sam wyznał swoją wiarę. Sędzia Akwilin kazał go wychłostać i skazał na zrzucenie do rzeki z mostu Enns z kamieniem młyńskim u szyi. Orzeł strzegł jego ciała aż do pochówku. („Orzeł”, godło rzymskich legionów, mógł być samym sędzią wojskowym Akwilinem, ponieważ jego imię oznacza również „jak orzeł”). W rezultacie kult Floriana rozkwitł przede wszystkim w Austrii i krajach ościennych od późnego średniowiecza. Został umieszczony na posterunku strażniczym św. Agaty i wzywano go, aby pomagał w razie pożaru i powodzi. Według legendy, jako dziecko uratował płonący dom przed spaleniem na popiół. Przedstawiany jest również w mundurze rzymskiego oficera i gaszący pożar małego domu lub miasta wiadrem wody. Jak można się było spodziewać, został patronem tych, którzy pracowali z ogniem (strażaków, piwowarów, garncarzy, piekarzy, kominiarzy), ale ze względu na częste pożary, od epoki baroku jego posąg umieszczano w niszy na fasadzie domu każdego bogatego obywatela. Z ogniem związane są również ludowe zwyczaje w dniu jego imienin. W niektórych wsiach nie rozpalano ognisk, nie pieczono chleba, a kowale nie pracowali, podczas gdy w innych rozpalano w tym dniu nowy ogień, w starożytny sposób: na przykład pocierając dwa kawałki drewna o siebie. ; Nieznany jest twórca posągu św. Floriana, który znajduje się przed kościołem rzymskokatolickim w Vágsellye. Prawdopodobnie powstał w XIX wieku, a w 1997 roku został odrestaurowany. Ze względów ochrony zabytków oryginał przeniesiono do zamku, a kopię umieszczono przed kościołem.