Ferenc Balazs

* Zólyom, 9 czerwca 1913 – ? 2012 / botanik, badacz flory; ; Uzyskał dyplom z biologii na Uniwersytecie w Budapeszcie, a następnie pracował jako kolega Rezső Soó na Uniwersytecie w Debreczynie nad endemicznymi gatunkami roślin Karpat i zbiorowiskami roślin łąkowo-pastwiskowymi. Jedno z jego ważnych badań na ten temat zostało opublikowane w 1939 r. w 3. numerze czasopisma Tisia (str. 1–61) pod tytułem Endemiczne gatunki roślin Karpat. Opracował procedurę estymacji do oceny stosunków mas gatunków tworzących zbiorowisko roślinne, która oprócz wyrażania średnich wartości pokrycia w %, uwzględnia również „grubość” pokrywy roślinnej (dwu- i trójwymiarowa metoda badań Balázsa). Jego metodologicznie słuszny tok rozumowania i „pakiet programów badawczych” nadają się do porównawczej oceny składu koenologicznego użytków zielonych (łąk, pastwisk, plantacji trawiastych), a także ich plonów i jakości (wartości siana). Ponowił badania nad uprawami polowymi, ugorami, użytkami zielonymi i nieużytkami oraz uprawami energetycznymi. Jako pierwszy zauważył (w 1963 roku) zmniejszającą się liczbę gatunków użytków zielonych, będącą konsekwencją oddziaływania czynników środowiskowych i zmian klimatu.