Erno Kardos

* Bratysława, 8 grudnia 1907 – † Budapeszt, 4 stycznia 2003 / inżynier chemik, inżynier żywności, innowator węgierskiego przemysłu przypraw paprykowych; ; Wychowany w rodzinie ewangelickiej, jego przekonania religijne utrudniały mu awans w karierze naukowej w okresie socjalistycznym. Rozpoczął naukę w szkole w swoim rodzinnym mieście, a następnie w 1920 roku przeprowadził się z rodziną do Budapesztu, gdzie ukończył studia w 1926 roku, uzyskał dyplom nauczyciela chemii na uniwersytecie w 1931 roku i doktorat w 1933 roku. Przez krótki czas pracował jako nauczyciel, a następnie w 1934 roku dołączył do Narodowego Instytutu Chemii, gdzie stworzył system certyfikacji przypraw paprykowych. W 1941 roku został pracownikiem Narodowego Instytutu Badań Przemysłu Rolniczego. Opracował tu system kontroli gorzelni rolniczych, a po 1945 roku był odpowiedzialny za zainicjowanie badań nad węgierskim przemysłem konserwowym. Od 1949 roku, jako kierownik wydziału powołanego wówczas Instytutu Badawczego Konserw, Mięsa i Chłodnictwa, stworzył nową szkołę, zajmującą się przede wszystkim reorganizacją jakości produkcji węgierskiej papryki przyprawowej. W latach 1960–1968 był dyrektorem Instytutu Badawczego Konserw i Papryki.