Endre Sebestyen Kovacs

* Garamvezekény, 27 września 1814 – † Budapeszt, 17 maja 1878 / lekarz, chirurg, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1858) ; ; W historii węgierskiej kultury i nauki odnotowano trzech Endres Kovács Sebestyén. Jego syn, Endre Kovács Sebestyén Jr. (1854–1928) był politykiem i wicegubernatorem powiatu Tolna. Jego bratanek Endre Kovács Sebestyén (1861–1915) również był lekarzem. Endre Kovács Sebestyén z Garamvezekény studiował w gimnazjum Selmecbánya od 1826 r., następnie kontynuował naukę w Pápa i Komárom, a szkołę średnią ukończył w Debreczyńskim Kolegium Reformowanym. W latach 1835–1840 studiował medycynę na Uniwersytecie w Peszcie. W latach 1840–1841 odbywał staż w Szpitalu Publicznym w Wiedniu i uzyskał dyplom lekarza w Peszcie w 1841 roku. W 1843 roku uzyskał również dyplom chirurga, ale wcześniej asystował i nauczał pod kierunkiem profesora chirurgii Jánosa Balassy. Od 1849 roku aż do śmierci był lekarzem naczelnym I. Oddziału Chirurgicznego Szpitala Közkórháza w Peszcie. Uznanie wśród współczesnych zyskał przede wszystkim dzięki udanym operacjom. Wprowadził nową metodę w chirurgii nosogardłowej. Wśród jego pacjentów znajdowały się tak wybitne osobistości, jak Imre Madách, Ferenc Deák, Mihály Vörösmarty, János Arany i Mór Jókai. W 1847 roku jako pierwszy na Węgrzech zalecił stosowanie chloroformu zamiast eteru w znieczuleniu chirurgicznym. Zajmował się również kwestiami organizacyjnymi zdrowia publicznego i balneologii. Jego katedra naukowa również była związana z wodami leczniczymi: Woda w ujęciu fizjologicznym, a zwłaszcza woda lecznicza z Czigelki (1859). Zajmował kierownicze stanowiska w kilku organizacjach (Węgierskie Towarzystwo Historii Naturalnej, Królewskie Towarzystwo Medyczne w Budapeszcie), a także brał udział w działaniach Narodowej Rady Zdrowia Publicznego. W 1851 roku był jednym z założycieli Węgierskiego Towarzystwa Geologicznego. ; ; Jego główne prace: ; Rozprawa studenta medycyny na temat jąkania, 1841, ; Chirurgia praktyczna: według wykładów nauczyciela Jánosa Balassy w Kórodzie, 1846, ; Propozycja dotycząca organizacji zdrowia publicznego i spraw medycznych w naszym kraju, 1848, Przemówienie upamiętniające zmarłego dr. Ferenca Bene, 1858.