Gerewicz Emil

* Kovászó, komitat Bereg, 11 grudnia 1854 – † Koszyce, 24 grudnia 1902 / matematyk, dyrektor Wyższej Szkoły Realnej w Koszycach; ; W Budapeszcie studiował matematykę i nauki przyrodnicze jako kandydat na nauczyciela na Uniwersytecie Naukowym i Uniwersytecie Technicznym. W 1876 roku został mianowany nauczycielem w Szkole Miejskiej w Dolnej Lendavie, a w 1877 roku stałym nauczycielem w Wyższej Szkole Żeńskiej w Máramarossziget. W 1885 roku został dyrektorem Państwowej Wyższej Szkoły Żeńskiej w Banyi, a od 1891 roku dyrektorem Państwowej Wyższej Szkoły Realnej w Koszycach. W międzyczasie uzyskał certyfikat nauczyciela szkoły średniej w zakresie ilości i nauk przyrodniczych. W 1885 roku obronił rozprawę doktorską na temat ułamków łańcuchowych malejących na Węgierskim Królewskim Uniwersytecie Nauki im. Franciszka Józefa w Klużu-Napoce, działającym od listopada 1872 roku. Praca ta, którą opublikował w czasopiśmie „Máramarossziget”, do dziś uważana jest za ważną w międzynarodowej literaturze matematycznej. Według historyka matematyki z Szegedu, Pétera Gábora Szabó, Emil Gerevich był jedynym matematykiem, który zajmował się również ułamkami łańcuchowymi rosnącymi. ; ; Jego główne prace: ; O ułamkach łańcuchowych malejących, 1885, ; Analiza ułamków łańcuchowych rosnących, 1889, ; Matematyka dla szkół średnich (wspólnie z Mórem Orbókiem), 1893.