Elżbieta Pagan
Nagroda Dziedzictwa Węgierskiego
Rada Powiernicza Fundacji Bethlena Gábora przyznała Medal Zasługi im. Teleki Pála Erzsébet Pogány, założycielce i dyrektorce portalu informacyjnego Felvidék Ma, 14 listopada 2010 roku za uruchomienie, pięcioletnie funkcjonowanie i utrzymanie pierwszego węgierskiego portalu informacyjnego na Słowacji. Sándor Lezsák, przewodniczący Rady Powierniczej, napisał w liście o nagrodzie: „Z przyjemnością informuję, że w uznaniu jej dziesięcioleci oddanej pracy w węgierskich organizacjach wspierających, utworzenia i wysokiej jakości funkcjonowania portalu informacyjnego Felvidék Ma oraz jej służby na rzecz Węgrów” Rada Powiernicza postanowiła przyznać Erzsébet Pogány Medal Zasługi im. Teleki Pála. Odebranie nagrody odbyło się 14 listopada 2010 roku o godzinie 15:00 w Sali Ceremonialnej Narodowego Teatru Filmowego URÁNIA w Budapeszcie. Fundacja Bethlena Gábora uczciła tutaj 430. rocznicę urodzin Gábora Bethlena i pogratulowała tegorocznym laureatom fundacji, założonej trzydzieści lat temu w jego imieniu. Ukończyłem Uniwersytet Ekonomiczny w Bratysławie w 1987 roku. W 1992 roku ukończyłem Századvég Politik School w Budapeszcie i uzyskałem certyfikat z seminarium praw człowieka w Budapeszteńskiej Szkole Administracji Publicznej. Przez dziesięć lat pracowałem na różnych stanowiskach w ratuszu w Somorji, a przez trzy lata kierowałem lokalnym wydziałem gospodarczym. W 1990 roku zostałem kierownikiem centrali Ruchu Politycznego Współistnienia, a następnie jego rzecznikiem prasowym. Przez sześć lat byłem radnym Felvidéka Światowej Federacji Węgrów w Budapeszcie, a od 2001 roku pracuję jako dyrektor Federacji na rzecz Wspólnych Celów i na tym stanowisku pracuję dla portalu informacyjnego www.felvidek.ma. Pełnię również obowiązki wydawcy odpowiedzialnego za Węgrów na Słowacji. Od kilku lat aktywnie uczestniczę w życiu społecznym, politycznym i kulturalnym Węgrów na Słowacji. Jestem znany jako osoba społeczna, co może wynikać z faktu, że moje rodzeństwo Osierociłam się w młodym wieku i wychowałam w rodzinie mojej siostry. Wiele osób z miłością i troską śledziło moje losy, a moi nauczyciele otaczali mnie szczególną opieką. Urodziłam się we wspólnocie w ówczesnej Somorji, gdzie nie puszczano ręki osoby w potrzebie; to również zasługa tego, że moje życie stanęło na rozdrożu. Dobrze czułam się w szkole, zawsze byłam zorganizowana, byłam bardzo aktywna – to właśnie dostałam od moich nauczycieli. Moją pierwszą pracą była praca w ratuszu w Somorji i tam również od tamtej pory zajmuję się rozwiązywaniem problemów społecznych, mam kontakt z ludźmi” – tak Erzsébet Pogány, znana wielu w Górnych Karpatach i całym Kotlinie Karpackiej, opisała siebie jako członkinię rady powierniczej fundacji non-profit Carissimi. Nie ma rzeczy niemożliwych.
To podejście „nie ma rzeczy niemożliwych” dało początek pierwszemu węgierskiemu portalowi informacyjnemu na Słowacji. Warto przejrzeć jego strony i zobaczyć, jaką drogę przebył portal w ciągu pięciu lat istnienia. Dla nas, jego pracowników, którzy doświadczamy dobrych i złych dni, czasem radości, czasem irytacji i sporów, szczególnie znaczące jest to, że gdzieś ktoś dostrzegł Felvidéka Márę i, biorąc pod uwagę jego moralną i ludzką wartość, nagradza jego twórczynię, Erzsébet Pogány, która podtrzymywała go nawet w trudnych okolicznościach, znaczącą nagrodą.
W świecie, w którym Węgrzy nie mają wielu laurów, gdzie jesteśmy zajęci głównie codziennymi błahostkami i wierzymy, że możemy zapewnić sobie dobrobyt i egzystencję jedynie poprzez tłumienie i poniżanie innych, musimy bronić się nie w przeciwnym wietrze, ale od czasu do czasu w wirze, tornadzie. Działając pośród niszczących duszę ciągłych podejrzeń i oszczerstw, nasze relacje często spadają do poziomu „skorupy i skorupy”. Nie tutaj, w najwęższej wspólnocie – bo zespół jest mniejszy niż najmniejszy – ale w naszej węgierskiej wspólnocie w górach…
Takie wyjątkowe dni, jak dzisiejszy – dzięki nagrodzie Erzsébet Pogány – dodają nam jednak skrzydeł, byśmy mogli podnieść się z „gnojowiska” i dostrzec coś innego i w inny sposób. Zobaczmy, jak w tym naszym świecie jednej telewizji, jednego radia, jednej gazety i jednej perspektywy, Felvidék Ma dorósł w ciągu pięciu lat, dla Węgrów o innej perspektywie, zaangażowanych w przetrwanie narodu i niepoddających się. Jako materiał do czytania i forum.
Wczoraj jeden z naszych utalentowanych kolegów napisał – pozwolę sobie go tak nazwać, choć jego nazwisko nie znajduje się na naszej liście –: Przesłanie dla wszystkich: prawda was wyzwala! Niewielu ludzi może otrzymać większe uznanie za swoją wytrwałą walkę niż to – i stale rosnące grono czytelników.
Myślę, że właśnie za to my, wymienieni koledzy, jesteśmy najbardziej wdzięczni. Gratulujemy Ci z całego serca uznania, Erzsike!
Koledzy Felvidéka Ma
(Źródło: www.felvidek.ma)
To podejście „nie ma rzeczy niemożliwych” dało początek pierwszemu węgierskiemu portalowi informacyjnemu na Słowacji. Warto przejrzeć jego strony i zobaczyć, jaką drogę przebył portal w ciągu pięciu lat istnienia. Dla nas, jego pracowników, którzy doświadczamy dobrych i złych dni, czasem radości, czasem irytacji i sporów, szczególnie znaczące jest to, że gdzieś ktoś dostrzegł Felvidéka Márę i, biorąc pod uwagę jego moralną i ludzką wartość, nagradza jego twórczynię, Erzsébet Pogány, która podtrzymywała go nawet w trudnych okolicznościach, znaczącą nagrodą.
W świecie, w którym Węgrzy nie mają wielu laurów, gdzie jesteśmy zajęci głównie codziennymi błahostkami i wierzymy, że możemy zapewnić sobie dobrobyt i egzystencję jedynie poprzez tłumienie i poniżanie innych, musimy bronić się nie w przeciwnym wietrze, ale od czasu do czasu w wirze, tornadzie. Działając pośród niszczących duszę ciągłych podejrzeń i oszczerstw, nasze relacje często spadają do poziomu „skorupy i skorupy”. Nie tutaj, w najwęższej wspólnocie – bo zespół jest mniejszy niż najmniejszy – ale w naszej węgierskiej wspólnocie w górach…
Takie wyjątkowe dni, jak dzisiejszy – dzięki nagrodzie Erzsébet Pogány – dodają nam jednak skrzydeł, byśmy mogli podnieść się z „gnojowiska” i dostrzec coś innego i w inny sposób. Zobaczmy, jak w tym naszym świecie jednej telewizji, jednego radia, jednej gazety i jednej perspektywy, Felvidék Ma dorósł w ciągu pięciu lat, dla Węgrów o innej perspektywie, zaangażowanych w przetrwanie narodu i niepoddających się. Jako materiał do czytania i forum.
Wczoraj jeden z naszych utalentowanych kolegów napisał – pozwolę sobie go tak nazwać, choć jego nazwisko nie znajduje się na naszej liście –: Przesłanie dla wszystkich: prawda was wyzwala! Niewielu ludzi może otrzymać większe uznanie za swoją wytrwałą walkę niż to – i stale rosnące grono czytelników.
Myślę, że właśnie za to my, wymienieni koledzy, jesteśmy najbardziej wdzięczni. Gratulujemy Ci z całego serca uznania, Erzsike!
Koledzy Felvidéka Ma
(Źródło: www.felvidek.ma)