Elizabeth Furi, Szutyanyi

* Pered, 21 maja 1951 – / fizyk jądrowy, ekspert ochrony radiologicznej, wykładowca uniwersytecki, fizyk medyczny ; ; Naukę rozpoczął w rodzinnej wsi, kończąc w 1970 roku Technikum Chemiczne w Bratysławie. W latach 1970-1975 uzyskał dyplom inżyniera w zakresie dozymetrii i stosowania promieniowania jonizującego na Wydziale Fizyki Jądrowej i Fizyki Inżynieryjnej Czeskiego Uniwersytetu Technicznego w Pradze. Podczas studiów w Pradze był również członkiem sceny literackiej Studenckiego Koła Ady Endre. Później, w latach 1989-1992, studiował w Instytucie Kształcenia Ustawicznego w Bratysławie i uzyskał kwalifikacje fizyka medycznego w zakresie medycyny nuklearnej, radiodiagnostyki i radioterapii. W latach 1975-1978 pracował jako dozymetrysta w Elektrowni Jądrowej Jászló. W latach 1978–1984 pracował jako ekspert ds. bezpieczeństwa jądrowego i ochrony środowiska w Dziale Inwestycji Elektrowni Jądrowej Moh w Bratysławskiej Spółce Inwestycyjnej Energetycznej. W latach 1984–1986 uruchomił pierwsze słowackie laboratorium wzorców pomiarów promieniowania w Słowackim Instytucie Metrologii w Bratysławie. W latach 1986–1989 był kierownikiem działu inwestycji w technologie medyczne w Instytucie Onkologii w Bratysławie (obecnie: Instytut Onkologiczny św. Elżbiety), a następnie w latach 1988–2010 był tam fizykiem medycznym, dozymetrystą, inspektorem i ekspertem ds. ochrony radiologicznej, wykładowcą uniwersyteckim i kierownikiem projektów. W 1994 roku był członkiem-założycielem stowarzyszenia zawodowego promującego budowę Słowackiego Centrum Cyklotronowego, Centrum PET, a później Centrum Terapii Protonowej (akceleratory, produkcja izotopów, innowacyjne technologie kliniczne). Do 2010 roku był jednym z kierowników organizacji, planowania i realizacji projektów. Wprowadził i uruchomił pierwszą na Słowacji pozytonową tomografię emisyjną (PET) w Klinice Medycyny Nuklearnej Instytutu Onkologicznego im. św. Elżbiety w Bratysławie (2000). Ponadto aktywnie uczestniczył we wprowadzaniu nowych metod radiologicznych, diagnostyki izotopowej i terapii izotopowej, a także radiofarmaceutyków, w opracowywaniu ustaw i przepisów zawodowych. Jako wykładowca uniwersytecki brał udział w szkoleniu lekarzy i pielęgniarek z zakresu ochrony radiologicznej, a w latach 1986–2009 w przygotowywaniu studentów fizyki jądrowej i biofizyki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Informatyki Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie oraz w kierowaniu ich pracami dyplomowymi. Otrzymał wiele nagród i wyróżnień zawodowych, w tym Nagrodę za Całokształt Twórczości Słowackiego Towarzystwa Nuklearnego, a w 2002 roku Srebrną Odznakę Rządu Republiki Słowackiej, a także Medal Pamięci Jánosa Esterházyego dla Mniejszości Narodowych. Jest członkiem kilku towarzystw zawodowych. Jest autorem lub współautorem około 100 prac dyplomowych i propozycji projektów. Obecnie mieszka w Budapeszcie. ; ; Praca główna: Monitorovanie pracovísk nukleárnej medicíny (współautor), 1997, ; Atómy na Slovensku (współautor), 2006, ; Fyzika przeciwko zdravotníctve (wideo), 2008, ; Multimediálna učebnica fyziky (e-learning), 2008.