Elemér Pongracz

* Felsőtúr, 8 listopada 1862 – † Budapeszt, 18 lutego 1944 / pisarz, dyrektor muzeum, lokalny historyk; ; Jego ojcem był generał István Pongrácz, wujem porucznik Lajos Pongrácz. Szkołę średnią ukończył w Nagyszombacie i Váco. W latach 1881-1885 studiował prawo na Uniwersytecie w Budapeszcie, których jednak nie ukończył. Przez pewien czas pracował jako dziennikarz w różnych gazetach (Hasznos Mulattató, Ümtökös, Új Budapest). W 1886 roku wrócił do swojego rodzinnego hrabstwa i założył Honti Hírlap, założył Hontvármegyei Irodalom-és Művezsépártoló Egylet. Później, od 1893 roku, był kasjerem Izby Deputowanych Parlamentu Węgierskiego. W 1898 roku, przy wsparciu historyka Mihálya Matunáka, zorganizował wystawę w sali komitatu w Ipolyság, która spotkała się z dużym uznaniem, i opublikował katalog (Katalog wystawy historycznej Hontvármegye), w którym przedstawiono ponad tysiąc eksponatów według sal. Wtedy właśnie zrodził się pomysł założenia muzeum w Ipolyság. Muzeum otwarto w 1902 roku, a jego pierwszym dyrektorem został Elemér Pongrácz. Od 1900 roku redagował i wydawał corocznie Kalendarz Honti. Opracował rozdział zatytułowany Literatura, nauka, sztuka do monografii komitatu Honti autorstwa Samu Borovszky'ego. Od lat 1900. mieszkał w Budapeszcie. Jego główne prace: Ilustrowany katalog muzeum Honti, 1902; Pisarze rodziny Pongráczów.