Kalmar Electric

* Tőkés/Rumunia, 22 marca 1862 – † Budapeszt, 26 października 1947 / językoznawca, autor podręczników, dyrektor liceum Levant ; ; Ukończył szkołę średnią w gimnazjum Szamosújvár i liceum Kolozsvár. W 1886 roku uzyskał w Budapeszcie świadectwo nauczyciela języka węgiersko-grecko-łacińskiego. Uczył w stolicy do 1889 roku, po czym był nauczycielem w Lewancie, a następnie dyrektorem Królewskiego Gimnazjum Katolickiego do 1919 roku. Po zmianie imperium osiadł w Pesterzsébet, gdzie wraz z córką Iloną Kalmár, która była nauczycielką (1931), brał udział w zakładaniu miejskiego liceum żeńskiego, a także uczył w tej placówce jako emeryt. Wyniki swojej pracy językoznawczej publikował w artykułach w czasopismach „Journals of Linguistics” i „Nyelvőr”. Napisał również kilka podręczników. W trakcie i po zakończeniu kariery nauczycielskiej w Lewoczy aktywnie uczestniczył w działalności Węgierskiego Towarzystwa Języka i Literatury. ; ; Jego główne prace: ; Szkolna gramatyka węgierska oparta na analizie (I–II.), 1893–1894, Węgierski podręcznik do czytania, 1893; Regularna gramatyka węgierska, 1900; Części zdania, 1904; Reprezentacja zdań, 1933.