Dzwonnica z dzwonem duszy na Vágán

Dzwon pogrzebowy cmentarza Vága został wykonany w 1949 roku przez Ödöna Andrásfaya, proboszcza parafii Vága, w pracowni dzwonniczej braci Fischer w Nagyszombat. Nie był używany w okresie socjalizmu. Podstawę dzwonu i dzwon pogrzebowy poświęcono jesienią 1990 roku. Zadaniem ręcznie nakręcanego dzwonu pogrzebowego jest towarzyszenie zmarłemu swoim dźwiękiem w jego ostatniej ziemskiej drodze z domu pogrzebowego do grobu. Dolna średnica dzwonu pogrzebowego wynosi 44 cm. Górną część dzwonu otacza bogata dekoracja kwiatowa. Na jego płaszczu znajduje się odlany łaciński napis: „REQUIESTANT IN PACE / SV. MICHAL”. Łaciński napis w języku węgierskim: „Nyugodjék békében / Szent Mihály”. Łacińska inskrypcja po drugiej stronie dzwonu pogrzebowego brzmi: „REFUSA PER / FRATRES FISCHER / SUB. COMN. NAT. / IN TYRNAVIA A. 1949”. Płaszcz dzwonu duszy przedstawia archanioła Michała ze skrzydłami, w stroju bojowym, z mieczem i tarczą, a u jego stóp pokonanego smoka (uosobienie Szatana). W węgierskiej tradycji ludowej święty Michał towarzyszy umierającym, pomagając im opuścić ten ziemski świat i eskortując dusze do życia pozagrobowego. ; ; O biciu dzwonów kościelnych ; ; Niezależnie od ceremonii i śmierci, dzwon dzwoni trzy razy dziennie. Mały dzwon dzwoni o 6:00 rano, duży o 12:00 w południe, a mały o 18:00. Starsi żegnają się na dźwięk wszystkich trzech dzwonów i modlą się do Anioł Pański; po Anioł Pański wieczorem modlą się nawet za zmarłych. Dzwon dzwoni dwa razy podczas mszy w dni powszednie i trzy razy podczas niedzieli. Wezwanie na niedzielną mszę: pierwszy i drugi dzwon biją co pół godziny, a dzwon heroldowy na początku mszy. Nawet dziś dźwięk dzwonu ogłaszającego śmierć pozwala stwierdzić, czy zmarły był mężczyzną, czy kobietą, ponieważ „dla kobiety śpiewa się dwie zwrotki, dla mężczyzny trzy”. Dzwony biją dla osób mieszkających daleko, ogłaszając śmierć i pogrzeb. Bicie dzwonów, powszechne w całym kraju, było również praktykowane w Vága, gdy zbliżała się burza. Mieszkańcy Vági mawiają: „Chmury dzwonią przed chmurami”. Wspomnienia starców są żywe w tych momentach, gdy bicie dzwonów rozproszyło czarne chmury, a burza ominęła wioskę. Dzwony biją dwa razy w roku o północy. Jedno z nich, jak w każdym innym kościele katolickim, to wezwanie na pasterkę w Boże Narodzenie, kiedy wszystkie trzy dzwony biją przez 10 minut. Drugie, w dzień św. Piotra i Pawła, o północy, kiedy wszystkie trzy dzwony biją przez pół godziny. Zwyczaj ten jest wciąż żywy. Ludzie mówią, że kiedy słyszą dzwon o północy: teraz zboże wyrywa korzenie (dzwonu). Inni mówią: zboże pęka. W końcu oba te określenia odnoszą się do dojrzewania zboża. To znaczy, że żniwa mogą się rozpocząć. W ostatnich latach, 4 czerwca, od godziny 16:30, dzwony biją przez 10 minut wszystkimi trzema dzwonami, na pamiątkę niesprawiedliwego traktatu pokojowego w Trianon.