Wstydliwa dziewczyna (Moje gęsi, moje gęsi)

Moje gęsi, moje gęsi, ; Moje piękne białe gęsi, ; Jest was dwanaście, ; Wszystkie jesteście białe, ; Trzynasta jest ; Piękna popielata gęś. ; ; Ale orzeł wziął ; Na środek trzcin, ; Jej maleńkie kości ; Mrówki ssą, ; Jej piękną czerwoną krew ; Czarna ziemia pije. ; ; Moja córko, moja słodka córko, ; Katalina Fodor, ; Twoja spódnica jest ; Krótka z przodu, ; Krótka z przodu, ; Długa z tyłu. ; ; Krótka z przodu, ; Długa z tyłu, ; Twoja piękna smukła talia ; Robi się grubsza, ; Twoja piękna smukła talia ; Robi się grubsza. ; ; – Moja matka, moja matka, ; Pani Péterné Sár-Fodor, ; Krawiec źle ją skroił, ; Varó źle ją zszył, ; Szabó nie zszyła tego dobrze, ; Varó nie zszyła tego dobrze. ; ; Moja córko, moja słodka córko, ; Katalina Fodor, ; Szabó dobrze to zszyła, ; Varó dobrze to zszyła. ; Niech mnie Bóg uderzy, ; Kto to zepsuł. ; ; – Moja matka, moja matka, ; Pani Péterné Sár-Fodor, ; Nie będę tego skręcać, ; Mam sześciomiesięczny ciężar ; Od Jánosa Gyöngyvári, ; Dlatego tyję. ; ; – Weź to, weź to ; Ta sławna dama, ; Przez trzynaście dni, ; Wypije to, zje to, ; Przez trzynaście dni; Nie dawaj jej tego. ; ; Przez trzynasty dzień; Potem pójdę i ja ; Aby ją odwiedzić, ; Na jej śmierć, ; Aby ją odwiedzić, ; Za jej śmierć. ; ; – Mój Boże, mój Boże, ; Ześlij swego anioła, ; Pozwól mi napisać list ; Do Jánosa Gyöngyvári, ; Pozwól mi napisać list ; Do Jánosa Gyöngyvári. ; ; Jeśli znajdziesz go leżącego, ; Połóż go na poduszce, ; Znajdziesz go na obiedzie, ; Połóż go na stole, ; Znajdziesz go na obiedzie, ; Połóż go na stole. ; ; Znalazł go na obiedzie, ; Położył go na stole. ; Zaczął czytać, ; Jego łzy były jak trupy, ; Zaczął czytać, ; Jego łzy były jak trupy. ; ; – Moi słudzy, moi słudzy, ; Moi dzielni żołnierze, ; Skręć na drogę ; Mój lekki powóz, ; Skręć na drogę ; Mój lekki powóz. ; ; Jeśli psy jedzą ; Moje sześć karmionych owsem koni, ; znalazłbym tylko ; Katalina Fodor żywa, ; Znalazłbym tylko ; Katalinę Fodor żywą. ; ; – Nawet psy zjadły ; Moje sześć karmionych owsem ogierów, ; Znalazłem ; Katalinę Fodor żywą, ; Znalazłem ; Katalinę Fodor żywą. ; ; Wziął swój wielki nóż, ; Przebił ją przez serce. ; Pochowali jedną ; Przed ołtarzem, ; Pochowali drugą ; Za ołtarzem. ; ; Nad ich głowami rosły ; Dwie piękne winorośle, ; Pani Péterné Sár-Fodor ; Zaczęła płakać, ; Zaczęła płakać, ; Jej łzy były jak trupy. ; ; – Moja matka, moja matka, ; Pani Péterné Sár-Fodor, ; Nie spędziłem życia, ; Nie powinienem nawet płakać przy moim zwłokach. ; Nie spędziłem życia, ; Nawet nie dotknę mojego zwłok.