Wstydliwa dziewczyna (Moja córka, moja słodka córka)
Piosenka
Moja córko, moja droga córko, ; Katalina Fodor, ; Jaka będzie spódnica ; Kerëkallyú? ; ; Krótka z przodu, ; Długa z tyłu, ; Krótka z przodu, ; Długa z tyłu. ; ; – Moja matko, moja droga matko, ; Pani Péterné Sár-Fodor, ; Krawiec tak ją skroił; Krawcowa tak ją uszyła. ; ; Chodź, ty psi krawcu, ; Dlaczego źle ją skroiłeś, ; – Nie skroiłam jej źle, ; Krawcowa źle ją uszyła. ; ; – Moja córko, moja droga córko, ; Katalin Sár-Fodor, ; Pozwól, że zapytam cię po raz drugi; Chcę spódnicę. ; ; Krótka z przodu, ; Długa z tyłu; Krótka z przodu, ; Długa z tyłu. ; ; – Moja matko, moja droga matko, ; Pani Sár-Fodor Péterné, ; Nie będę tolerował ani zaprzeczał, ; Ośmielę się wyznać. ; ; – Mój siedmiomiesięczny ciężar ; Od Jánosa Gyöngyváriego, ; Od Jánosa Gyöngyváriego, ; Od mojej kochającej żony. ; ; – Chodź, psie, ; Zabiorę cię, ; Zabiorę cię, ; Zabiorę cię, ; Zamknę cię. ; ; – Nie będę jadł przez dziewięć dni, ; Nie będę pił, ; Jedenastego dnia sam tam będę, ; Będę tam sam, *) ; Na twoją śmierć. ; ; – Mój Boże, mój Boże, ; Wyślij swego anioła, ; Wyślij swego anioła, ; W ptasim gnieździe, ; Pozwól mi napisać list *) ; Do Jánosa Gyöngyváriego. ; ; Do Jánosa Gyöngyváriego, ; Mój drogi kochanku, ; Mój drogi kochanku, ; Do mojej kochającej żony. ; ; – Jeśli napiszesz to przy obiedzie, ; Połóż to na jej talerzu, ; Jeśli znajdziesz ją leżącą, ; Połóż to na jej poduszce. ; ; – Przy obiedzie ją znalazł, ; Położył to na jej stole, ; János przeczytał to ; Z wielkimi łzami w oczach. ; ; – Moi słudzy, moi słudzy, ; Moi wierni, drodzy słudzy, ; Zamknijcie się natychmiast, ; Moje pręgowane konie. ; ; – Moich sześć pręgowanych koni, ; Jeśli pies je zje, ; Znajdę je żywe, ; Katalin Sár-Fodor. ; ; Moja droga matko Usłyszałam tę piosenkę i nie będę jej więcej śpiewać. Opowiedziała nam, że kiedy pan młody, János Gyöngyvári, zobaczył, że dziewczyna jest pochowana przed nim, „wziął pistolet i strzelił sobie w głowę”. Potem pochowano ich jednego po jednej stronie kościoła, drugiego po drugiej. Wyrosło z nich drzewo różane i zlały się w jedno. Ich matka poszła tam i usłyszała głos mówiący: ; ; – Moja matko, moja droga matko, ; Do Pétera Sár-Fodora, ; Nie chcę jej w swoim życiu, ; Zostaw mnie na pewną śmierć, mój przyjacielu.