Dwory szlacheckie Pográny

O rodzinach szlacheckich w Pogránach wiemy już od średniowiecza, ale zazwyczaj zamieszkiwały one odrębną, peryferyjną osadę zwaną Nemesülés, później Eger (Pogrányiak, Nyáryak, Jánokyak). Tutejszy dwór, który w pierwotnym stanie przypominał raczej zamek, został zniszczony i dziś zachowała się tylko jego jedna trzecia. Obecnie jest on własnością prywatną rodziny Tóth, odrestaurowanej na własny koszt i otoczonej zamkniętym parkiem. W XVII wieku we wsi przez krótki czas mieszkało również dwóch Forgáchów. Dwory i rezydencje szlacheckie w wewnętrznej części Pogránów były zamieszkiwane głównie przez drobną szlachtę. Jeszcze w drugiej połowie XX wieku stało tu dziesięć dworów, z których większość zachowała się do dziś. Najbardziej znanym i najstarszym jest dwór Tarkó w centrum wsi, zbudowany w XVIII wieku. Po rodzinie Tarkó, wywodzącej się z okresu predialistów, należała do Jánosa Majthényiego, następnie przez krótki czas do rodziny Jánokyaków, a następnie do rodziny Luchkovics. Później użytkowana była przez wieś. Obecnie jest to budynek użyteczności publicznej, w którym mieści się między innymi urząd pocztowy. Budynek jest szczególnym zabytkiem-składem ze względu na swój charakter z czasów Kuruc i obecnie wymaga renowacji. Nieopodal, naprzeciwko młyna, stoi okazały dwór dawnego właściciela młyna, rodziny Aujeszky, zbudowany na początku XX wieku (około 1920 roku). W drugiej połowie stulecia służył on celom biurowym lokalnej spółdzielni rolniczej. Obecnie jest własnością prywatną i przechodzi renowację. Oprócz drobnej szlachty, inne dwory budowali również wielcy rolnicy, a niektóre rodziny nawet więcej (np. Czillingowie, którzy mieszkają we wsi od XVIII wieku). Te rezydencje są masywniejsze, zazwyczaj szersze niż domy biedniejszych ludzi, mają większe okna i inne materiały – zbudowane są z wypalanej lub surowej cegły glinianej, często z wystającymi elementami i obramowaniami ścian. Należące do nich budynki gospodarcze są również większe, o ile przetrwały.