Dwunasta trzynaście czternaście

1. Dwanaście, trzynaście, czternaście,
Dokąd idziesz, Sanyi Gondör, tak późno?
Zabiję mojego kochanka,
Ponieważ on nie chce kochać mnie całym sercem.


2. Jest już wieczór, pociągnęli za dzwonek,
Kata Barci nasłuchiwała przy bramie,
Sanyi Gondör podszedł i ją zabił,
Jednym pchnięciem powalił ją na ziemię.


3. Sanyi Gondör, czy twoje serce nie bolało,
Kiedy zabiłeś tę małą brązową dziewczynkę,
Niemożliwe, prawie pękło na pół,
Kiedy powiedziało: O mój Boże, umieram.

 
4. W rodzinie Barci opłakują zmarłych,
w rodzinie Göndör prasują mordercę.
Barci Kati zostaje zabrana na cmentarz,
Göndör Sanyi trafia do więzienia w Ilovai.
 

5. Drzwi więzienia w Ilovai są żółte,
Göndör Sanyi jest tam zamknięty,
drzwi więzienia w Ilovai są otwarte,
a ty, Sanyi, nigdy nie wyjdziesz na wolność.