Dom Sándora Márai

Jednopiętrowy, XIX-wieczny, eklektyczny mieszczański budynek mieszkalny, położony przy jednej z mniej prestiżowych, nowojorskich ulic średniowiecznej starówki w Koszycach. Najbardziej uderzającym elementem jego fasady jest zamknięty balkon nad bramą wjazdową. Rodzina Grosschmidów wprowadziła się do tego domu w 1915 roku, w tym Sándor Károly Henrik Grosschmid z Márai, którego światowa literatura zna i szanuje pod jego pisarskim nazwiskiem Sándor Márai. O jego przeżyciach możemy również przeczytać w wydanej pośmiertnie autobiografii laureata Nagrody Kossutha, Egy polgár vallomásai, napisanej w 1934 roku. (W rzeczywistości Márai prawie tu nie mieszkał, ponieważ od 1914 roku został wysłany do akademika w Budapeszcie, więc mógł odwiedzać Koszyce tylko w czasie wakacji). Od 1991 roku dom jest oznaczony tablicą pamiątkową, a w środku znajduje się również mała izba pamięci Máraia.