Butelka Dezso

* 1933. 20 lipca. Medve, † 2002. 27 listopada. Nyitra / Pisarz pedagogiczny, profesor nadzwyczajny, badacz edukacyjny, autor podręczników ; ; Dezső Kulacs urodził się 20 lipca 1933 roku we wsi Medve nad brzegiem Dunaju. W 1958 roku uzyskał certyfikat nauczyciela na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Od 1959 roku uczył jako nauczyciel szkoły średniej w jedenastoletnim gimnazjum w języku węgierskim w Galancie, a później pracował w Instytucie Pedagogicznym Okręgu w Nyitrze. Jako wykładowca uniwersytecki wykładał na Wydziale Nauk Pedagogicznych Wydziału Pedagogicznego w Nitrze (obecnie Uniwersytet Konstantina) od 1962 roku aż do swojej śmierci. Uzyskał stopień doktora i kandydata w Węgierskiej Akademii Nauk w 1975 roku. W 1980 roku został profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Pedagogicznym w Nitrze. Jego działalność dydaktyczna i naukowa była zorientowana głównie na przedmiot teorii edukacji ogólnej. Ponadto zwracał szczególną uwagę na pedagogiczno-psychologiczne uwarunkowania współczesnego procesu edukacyjnego (np. motywacja do nauki w szkołach podstawowych i średnich). Jego późniejsze działania były poświęcone modernizacji wyboru kariery pedagogicznej i kształceniu nauczycieli. Jest autorem kilku notatek i studiów uniwersyteckich, które opublikował zarówno w języku węgierskim, jak i słowackim. Przetłumaczył również literaturę pedagogiczną, psychologiczną i metodologiczną na język węgierski. ; Był członkiem sekcji węgierskiej na Wydziale Nauk Pedagogicznych, gdzie wykładał głównie teorię edukacji ogólnej, a później historię edukacji, metodologię pedagogiczną, pedagogikę porównawczą i metodologię nauczania czytania i pisania. Oprócz tych działań prowadził również seminaria specjalne, na których zajmował się diagnostyką pedagogiczną. Podczas swojej czterdziestoletniej kariery nauczycielskiej aktywnie uczestniczył w wielu konferencjach naukowych, a liczba godzin, które spędził na konsultacjach ze swoimi absolwentami, była niemal niepoliczalna. Każdy, kto go znał, każdy, kto o nim słyszał, wiedział, że nie znał zmęczenia ani odrzucenia. Zawsze był gotowy pomóc i doradzić przyszłym nauczycielom. Potrafił rozładować nawet najbardziej napięte chwile szczególnie humorystyczną uwagą lub komentarzem, który ostatecznie miał wartość edukacyjną i pedagogiczną. Nic nie charakteryzuje jego etyki pracy i poświęcenia lepiej niż fakt, że w zeszłym roku napisał nawet notatkę uniwersytecką na temat ogólnej metodologii, aby studenci mogli uzyskać dostęp do najnowszej wiedzy z zakresu dydaktyki w swoim ojczystym języku. ; Artyści pozostawiają dzieła potomności, spuścizna Dezső Kulacsa to całe jego życie i praca naukowa. Jego praca żyje w każdym nauczycielu, którego uczył. Od teraz nie będziemy mieli okazji prosić go o radę ani wskazówki. ; ; Jego najważniejsze publikacje, bez roszczenia do ich wyczerpującego wyliczenia: ; Kulacs D. – Mircz K.: Nasz język ojczysty. Bratysława, 1965, SPN. ; Kulacs D.: Badania eksperymentalne motywacyjnego wpływu metod wymagających aktywności i samodzielności uczniów w szkole podstawowej. Rozprawa doktorska. Budapeszt, 1975, 17-01-9- MTA. ; Kulacs D.: Motywacja do nauki w szkole podstawowej. (Praca habilitacyjna) Nyitra, 1978, Wydział Pedagogiczny. ; Kulacs D. – Petlák E.: Dydaktyka. Notatki ze studiów. Nyitra, 1985. I. wydanie, 1987. II. wydanie, PF. ; Kulacs D.: Pedagogika. 1986, IVV Martin. ; Kulacs D.: Eksperymentalne badanie metod edukacji opartej na problemie. Nyitra, 1990, PF. ; Kulacs D. – Szeberényi J.: Pedagogika I., II. Nyitra, 1992, PF. ; Kulacs D.: Aktualne problemy kształcenia nauczycieli w naszym kraju. Katedra Könyvek, 7. Dunaszerdahely, 1996, Lílium Aurum. ; Kulacs D.: Dydaktyka.. Nyitra, 1998, PF UKF.