Dezső Baloghy

* Ipolybalog, 29 listopada 1843 – † Balassagyarmat, 30 stycznia 1918 / archiwista, historyk, językoznawca ; ; Z powodu przedwczesnej śmierci matki wychowywał się w domu swojej ciotki ze strony matki, Emilii Veresné Prónay. Ukończył naukę w szkole średniej w Losonc, Rimaszombat i Nagykőrös w latach 1853–1861. W latach 1864–1867 służył we Włoszech jako oficer wojskowy, po czym wrócił na Węgry i uprawiał swoje ziemie. W 1875 roku został pomocnikiem komornika w Salgótarján i Fülek, od 1886 roku aż do śmierci był archiwistą komitatu Nógrád, a później naczelnym archiwistą w Balassagyarmat. Podczas swoich badań natknął się na liczne osobliwości i rarytasy z węgierskiej historii językoznawstwa, z których skopiował 150 egzemplarzy i przesłał je do Węgierskiej Akademii Nauk. Opublikował artykuły ekonomiczne, pieśni ludowe z własnego zbioru, powiedzenia ludowe, zwyczaje ludowe, przesądy, wierzenia, a także wiersze, opowiadania i powieści.