Dawid Gomory

* Rozsnyó, 1708. 5 maja – † Győr, 1795. 14 października / lekarz, przyrodnik; studiował w Csetnek, Késmárk, Sopron i Bratysławie. W Szepesség kształcił się na lekarza u Dániela Fischera (Késmárk) przez dwa lata, a następnie jako semimedicus udał się do Jeny, gdzie studiował w latach 1731–1733 i uzyskał dyplom lekarza. Wrócił do rodzinnego miasta, ale w 1734 roku osiadł w Győr i został lekarzem miejskim. Oprócz pracy uzdrowicielskiej zajmował się również matematyką, fizyką i alchemią. Jego kolegami alchemikami byli hrabia Lajos Török, Johannes Bergen, generał Ventz i ksiądz reformowany Mihály Pápai Molnár. Maria Teresa wyniosła go do rangi szlacheckiej w 1741 roku, wraz z jego bratem Jánosem Gömörym. Interesował się możliwością ochrony przed chorobami zakaźnymi, zwłaszcza cholerą. Jest autorem kilku traktatów po łacinie. Uważany jest za jednego z pionierów węgierskiej literatury medycznej. ; ; Jego główne dzieła: ; A pestisröl való orvis szállás, 1739; Praxis medica usui apothecae manualis pharmaceuticae accomodata, é. n.