Daniel Fisher

* Késmárk, 4 listopada 1695 – † Debreczyn, wrzesień 1746, 1864 / lekarz, przyrodnik; Jego ojciec, Mihály Fischer, był pastorem luterańskim w Késmárku. Rozpoczął naukę w szkole podstawowej w swoim rodzinnym mieście. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Wittenberdze w latach 1713–1718. Po otrzymaniu dyplomu powrócił do ojczyzny i osiedlił się w Késmárku, gdzie został lekarzem miejskim. Później został mianowany naczelnym lekarzem komitatów Szepes i Liptó. Około 1721 roku przeniósł się do Liptószentmiklós. Hrabia Mihály Csáky, biskup Oradei, a później książę-prymas Ostrzyhomia, poprosił go o zostanie lekarzem rodzinnym i zaprosił do Oradei. Pewnego razu podróżował z Váradu do Debreczyna, a po drodze zjadł rybę w restauracji, która go rozchorowała i zmarł po przybyciu do Debreczyna. Dániel Fischer był wszechstronnym naukowcem i oprócz medycyny zajmował się również farmacją, mineralogią i alchemią. Przypisuje mu się wynalezienie wielu środków leczniczych, z których niektóre są rzeczywiście skuteczne, ale niektóre są po prostu śmieszne. Na przykład kamień bezoarowy (Pulvis Besoardicus Kesmarkiensis), który powstaje w żołądkach chorych kozic. Perski termin bezoar oznacza antidotum, dlatego kamienie bezoarowe zalecano w przypadku zatrucia. Fischer zbadał również skład stalaktytów i odkrył, że kwas siarkowy (witriol) je rozpuszcza. Jednocześnie założył, że zawierają one również siarkę, która jego zdaniem oczyszcza i ułatwia krystalizację soli. Napisał również książkę o glebie, która zapewnia doskonałe właściwości wina tokajskiego. Oprócz wielu cennych obserwacji, spisał również kilka błędnych stwierdzeń (np. według niego ocieplenie powietrza nie jest spowodowane przez słońce, ale przez rozkład pirytu w glebie). Założył szkołę medyczną w Késmárku, ale okazało się to krótkotrwałe. W 1732 roku opublikował apel, w którym wzywał do założenia węgierskiego czasopisma nauk przyrodniczych i utworzenia towarzystwa naukowego. Mátyás Bél wezwał do współpracy, ale Fischer odrzucił zaproszenie, prawdopodobnie dlatego, że interesował się również ideą przedsięwzięcia, które przedstawiałoby Węgry w ich wielu aspektach. Czasopismo, które planował, miało również zrealizować ten pomysł. Był bardzo płodnym autorem, a jego prace anatomiczne i prace na temat korzyści płynących z kąpieli w szczególności miały wielki wpływ na jego współczesnych. ; ; Jego główne prace: ; Relatio ex Philosophia naturali de fulgure, tonitru et fulmine, nec non phaenomeno Kesmarkini viso, 1717,; Commentationes physicae de calore atmosphaerico non a Sole, sed a pirite feruente deducendo, 1722,; De Terra Medici Tokajiensi, Chymicis quibusdam pro solari habita. Traktat Medico-chemicus, 1732,; Consilium pestilentiale, oder Medizinisches Gutachten von der Pest, derer Indole, progagatione und Diference von anderen hitzigen Fiebern, wie ; auch praeservation und Cur mit historischer Feder erfösfen, 1740.