Daniel Cornides

* Liptószentmiklós, 1 lipca 1732 – † Peszt, 4 października 1787 / historyk, bibliotekarz, ; profesor uniwersytecki ; ; Jako dziecko przeprowadził się z rodzicami do Körmöcbánya i rozpoczął tam naukę. Uczęszczał do szkół wyższych w Losonc i Bratysławie, gdzie również zetknął się z Mátyásem Bélem. Szczególnie pociągała go historia. Studiował nauki humanistyczne na Uniwersytecie w Erlangen, a po ukończeniu studiów został wychowawcą dzieci barona Istvána Wesselényiego w Siedmiogrodzie, podczas gdy przez 15 lat uczył języka niemieckiego w Kolegium Reformowanym w Kolozsvárze. Następnie został sekretarzem hrabiego Józsefa Telekiego (1738–1796), premiera i gwardii koronnej, i podróżował do Włoch i Francji. W listopadzie 1784 roku został mianowany profesorem dyplomacji i heraldyki na Królewskim Uniwersytecie Węgierskim w Budzie. W 1785 roku József Teleki towarzyszył swoim dwóm synom w podróży do Getyngi, gdzie 10 września wygłosił wykład w Królewskiej Akademii na temat starożytnej pogańskiej religii Węgrów. Około trzydziestu jego prac na temat historii Węgier pozostało w rękopisie, z którego w dużym stopniu korzystał György Fejér (1766–1851), dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej, w swoim Codex Diplomaticus. Jego bogatą kolekcję certyfikatów, inskrypcji i medali zakupił hrabia József Teleki po jego śmierci. Jego listy do Istvána Kaprinaya (1714–1786) i György Praya (Érsekújvár) umieszczono w Bibliotece Uniwersyteckiej w Budapeszcie. ; ; Jego główne dzieła: ; Regum Hungariae, qui saeculo XI. regnavere, genealogiam ilustrat, 1778,; Commentatio de Religie Veterum Hungarorum (o religii pogańskich Węgrów), 1791,; Vindiciae anonym Belae regis notarii, 1802.