Daniel Bothar, senior

* Bánya, 13 października 1816 – † Bratysława, 19 stycznia 1896 / nauczyciel historii naturalnej, badacz flory ; ; Naukę rozpoczął w rodzinnym mieście, kończąc w 1835 roku Liceum Ewangelickie w Selmecbányi. Studiował matematykę, inżynierię i nauki przyrodnicze w Institutum Geometricum w Peszcie, ale tytuł inżyniera uzyskał dopiero w 1852 roku. Służył jako oficer artylerii w armii węgierskiej w wojnie o niepodległość Węgier w latach 1848/49, a następnie uciekł do Turcji po kapitulacji w Világos i powrócił do domu dopiero w 1851 roku. W latach 1852–1854 nauczał historii naturalnej i matematyki w Liceum Selmecbánya, a od 1854 do 1891 roku, aż do przejścia na emeryturę, był nauczycielem w Liceum Ewangelickim w Bratysławie. Oprócz pracy dydaktycznej zajmował się przede wszystkim badaniami flory i gromadził zbiory spreparowanych roślin, minerałów i okazów skalnych dla szkolnej biblioteki przyrodniczej. Sporządzał mapy roślin naczyniowych i kolonizujących Czarne Góry w Wielkiej Fatrze, głównie mchów, porostów i turzyc, w okolicach Bańskiej Bystrzycy. Podczas pobytu w Bratysławie prowadził badania botaniczne w Małych Karpatach. Jego główne prace: ; Cserni-kamen viránya, 1865; Die Pflanzenwelt bei Korytnica (w: Der Karpathenkurort Korytnica), 1876.