Opaska z koralikami dla nowożeńców

Koralikowy „fíkötő” nowożeńca to prawdopodobnie najpiękniejszy element kobiecego stroju z Ipolyvarbó. Zakładano go na głowę panny młodej po przebraniu się w dniu ślubu, kiedy wiązała włosy w kok, i panna młoda mogła go nosić aż do narodzin pierwszego dziecka. „Proces rozbierania”, który miał miejsce pod koniec lat 40. XX wieku, również doprowadził do zapomnienia o tym zwyczaju. Nakrycie głowy z lnu, okrywające kobiecy kok, układające się niczym korona na czubku głowy i sięgające do talii z tyłu, z lekko rozchylonym końcem, dwuramienną „wiszącą” częścią, pokrytą miedzianą koronką i ozdobioną kolorowymi sztucznymi kwiatami, koralikami, jedwabnymi wstążkami i motylami (cekinami). W towarzystwie wstążek ilustrujących dawne metody formowania wstążek, takie jak gęsia szyja, zawijas lub wilczy ząb, oraz nieodzowne żabie oko i lśniący „diabelski loczek” spoczywający na złotych frędzlach zamykających końce trzonu. Ciężkie nakrycie głowy przymocowywano do części kokowej wykonanej z „kręconych włosów” i wygładzano wodą z cukrem lub tłuszczem za pomocą dużej szpilki do koka.