Co się stało z granicą hrabstwa?

1. Co wydarzyło się na granicy komitatu Hont, ; Córka Ferenca Bíró o imieniu Margit, ; Córka Ferenca Bíró o imieniu Margit, ; Która nie ma sobie równych w całym komitacie Hont. ; ; 2. Margitkę kusiło wielu młodzieńców, ; Ale tym, który najbardziej ją zachęcał, był mały Imre; – Nie bój się Margit, moja miłości, kocham cię, ; Nawet jesienią cię poślubię. ; ; 3. Ale Imre miał na myśli inną dziewczynę, ; Obiecał też Cseriemu Bözsi, ; Że pójdzie do niej wieczorem, ; Cseri Bözsi już czaił się przy bramie. ; Powitał ją uściskiem, kilkoma pocałunkami, ; Już zostawił Margitkę na jej miejscu. ; ; 4. – Moja córko, moja córko, idź do księdza, ; Zapisz swoje imiona w księdze. ; Bo jeśli sędzia Margit się o tym dowie, ; Moja córka przeklnie ją na wieki. ; ; 5. – Zegar wybił pierwszą po północy. ; Sędzia Margit wyruszyła do małej studni. ; Przy małej studni usłyszała tak smutne wieści, ; Ledwo mogła dojść do domu. ; ; 6. Nie może się doczekać, żeby odstawić dzban, ; Już biegnie, żeby spotkać małego Imré. ; Nie dobiega nawet do furtki, puka, ; Słuchaj, Imre! Wyjdź na chwilę! ; ; 7. Imre wyszedł na słowo Margit, ; Aby dowiedzieć się, co się dzieje z Margitką. ; – Słyszałem, Imre, że się żenisz, ; To napełnia moje serce tak wielkim smutkiem. ; – To prawda, Margit, towarzyszko mojego serca, kochaj kogoś innego, ; Kochamy się od dawna. ; ; 8. – Niegrzeczny bandyto, daj mi rękę, ; Opowiem ci o krótkim życiu małżeńskim. Przez trzy lata, czyli trzydzieści sześć miesięcy. Twoja żona uciska dno twojego łóżka. 9. Zażyj lekarstwa dziewięciu lekarzy. Oby nigdzie nie znalazł miejsca spoczynku. Oby niebo i ziemia nie przyjęły go do żołądka. Wrzuć go na szczyt kopca grobowego. 10. Zegar wybił drugą po północy. Sędzia Małgorzata wyruszyła w wielką podróż. Gdyby ktoś ją pozdrowił, nie przyjęłaby nawet tego. Poszła do domu i powiesiła się.