Cmentarz jeńców wojennych w Nagymegyer

Cmentarz został założony jesienią 1914 roku przez korpus strzegący obozu jenieckiego Nagymegyer oraz ówczesne władze węgierskie, po tym, jak miasto nie zezwoliło na pochówek dużej liczby jeńców wojennych zmarłych na choroby zakaźne panujące w obozie. Pierwotna powierzchnia cmentarza jenieckiego wynosiła 1362 m². Sam cmentarz składał się z trzech części. Pierwsza część to tzw. cmentarz serbski. Do dziś zachowała się tylko ta część cmentarza wojennego. W latach 1914–1918 pochowano tu 5464 serbskich i czarnogórskich jeńców wojennych. 1 listopada. Druga i trzecia część zostały zlikwidowane w latach pięćdziesiątych XX wieku, a miasto otworzyło na ich terenie ulicę. W okresie międzywojennym państwo czechosłowackie przywiązywało dużą wagę do opieki nad cmentarzem, który został zarejestrowany jako cmentarz wojenny. Po listopadzie 1938 roku, kiedy Nagymegyer wrócił na Węgry, cmentarz nadal był pielęgnowany w sposób wzorowy. Niestety, opieka nad cmentarzem wojennym została zaniedbana po II wojnie światowej. Po 1989 roku, w 2001 roku, po raz pierwszy rozpoczęły się negocjacje między Republiką Słowacką a Republiką Serbii. W rezultacie, 13 października 2008 roku, premierzy obu państw podpisali w Belgradzie umowę o wzajemnej opiece nad grobami wojskowymi. W rezultacie tego procesu, w 2003 roku, władze miasta Nagymegyer zleciły odrestaurowanie dawnego cmentarza wojennego. W wyniku prac renowacyjnych, równolegle do małej kapliczki ustawiono krzyż, posadzono drzewa, a dotychczas zarośnięty teren całkowicie oczyszczono.