Cmentarz jeniecki z I wojny światowej w Dunaszerdahely

Cmentarz obozu jenieckiego Dunaszerdahely z czasów I wojny światowej działał w Sikabony w latach 1914–1918. Cholera, tyfus i dyzenteria były powszechne w obozie, zwłaszcza wśród młodych więźniów, a choroby zakaźne, które często kończyły się śmiercią, pojawiły się w Dunaszerdahely wraz z utworzeniem obozu i pojawieniem się jego pierwszych mieszkańców. Zmarłych chowano głównie na cmentarzu wojskowym obok starego cmentarza w Sikabony z powodu infekcji, chociaż dane archiwalne wyraźnie pokazują, że jeńców wojennych chowano również na innych cmentarzach publicznych w tym czasie – takich jak ten w Sikabony, stary cmentarz w Szerdahely, ten w Tejedi, a nawet cmentarz żydowski – chociaż pochowano tam tylko niewielu. Według danych archiwalnych, w latach 1914–1918 na cmentarzu wojskowym w Sikabony pochowano w sumie 965 zmarłych jeńców wojennych: rosyjskich, włoskich, polskich, węgierskich (!), rumuńskich, serbskich, łotewskich, litewskich, estońskich i fińskich. Burze historii, ale i niedbalstwo, poważnie nadszarpnęły cmentarz wojskowy, czyniąc z niego zaniedbane i niegodne miejsce. Rok 2014 był punktem zwrotnym w jego „historii”, ponieważ Towarzystwu Ochrony Miasta Kaszinó 1860 Csallóköz-Szerdahelyi, cywilom i miastu Dunaszedahely udało się uporządkować teren i przekształcić go w godne miejsce pamięci. Chociaż ustawianie krzyży nagrobnych wciąż trwa, a dokładna identyfikacja pochowanych w grobach osób wciąż trwa – według wcześniejszych danych znanych było tylko 460 poległych żołnierzy, co zostało nadpisane w tegorocznych badaniach – 11 listopada 2014 r., w rocznicę zakończenia I wojny światowej, cmentarz z czasów I wojny światowej w Dunaszerdahely został przekazany miastu Dunaszerdahely przez inicjatorów społecznych i władze miasta.