Kaplica Cigléd - święta studnia
Budynek, konstrukcja
Pochodzenie świętej studni jest nieznane. Nie wiemy, kiedy powstało źródło. Nie wiemy, jak zostało odkryte. I dlaczego stało się świętą studnią (świętą studnią). Przecież na łące Cigléd bije wiele innych źródeł, a niedaleko od nich znajduje się studnia Debeny w Für. Żadne z nich nie stało się „świętą studnią”, tylko ta: studnia Matki Boskiej. Folklor łączy opowieści o objawieniach maryjnych ze studnią. Są one jednak historycznie bardzo późne, prawie wszystkie pochodzą z XX wieku i nie należą do pierwotnej prehistorii. Święta studnia w Cigléd również została zasypana w pierwszej połowie XX wieku. Ludzie o wrogich nastrojach próbowali ją zniszczyć. Ale od tamtej pory nikt jej nie naruszył ani nie zanieczyścił. Jest powszechnie szanowana przez katolików z tego regionu, niezależnie od tego, czy ktoś tu został uzdrowiony. Największym cudem nie jest uzdrowienie z dolegliwości cielesnych i chorób, ale działanie łaski Bożej w duszach. Tutaj, w Cigléd, przy świętej studni, wierni orzeźwiają się wodą ze źródła, ale jest to tylko symbol duchowego orzeźwienia, umocnienia w wierze, nadziei i miłości do Boga. Wspiera ich i pociesza w ich moralnych i smutnych chwilach. W tych radościach napełnia ich radość łaski.
;Każdy może pić tę wodę za darmo, choć z należytym szacunkiem i czcią. W przeciwnym razie jest to daremne, ponieważ pozostaje ona jedynie gaszącą pragnienie wodą gruntową. Łaska Boża jest zawsze darmowa. Jest darem Bożej dobroci, który powinniśmy przyjąć z czcią w sercu i za który powinniśmy dziękować, aby mógł nam prawdziwie przynieść pożytek fizycznie i duchowo.
; Antal Pristyák, bogaty właściciel ziemski, kazał na początku XX wieku zbudować neoromańską kaplicę w jej dawnym miejscu, nad grobami czterech paulinów-pustelników pochowanych tutaj. Około 1920 roku ówczesny żydowski właściciel ziemski zasypał Świętą Studnię obornikiem, ponieważ jego woda – że tak powiem – zbagniła jego łąkę. Jednak następnego dnia obfita woda źródlana podniosła i zepchnęła stertę obornika na bok, a gospodarz przestał się przejmować Świętą Studnią. Pielgrzymi wkrótce zbudowali ceglaną kaplicę o wymiarach 3x2 metry, aby chronić świętą studnię, a wzdłuż drogi prowadzącej stąd ustawili Siedem Stacji Matki Boskiej Bolesnej i czternaście Stacji Drogi Krzyżowej, wzniesionych z cegły w 1940 roku. Na końcu Drogi Krzyżowej wznosi się Kaplica Miłosierdzia, w pobliżu której znajdują się Siedem Stacji Drogi Krzyżowej.