„Drzewo cydrowe” Joki

„Drzewo cydrowe” z Jóki ; ; Duma naszej wsi, „drzewo cydrowe” z Jóki, słusznie znalazło się w gronie finalistów zeszłorocznego konkursu „Drzewo Roku”. Jego wiek szacuje się na 350 lat, wysokość wynosi 30 m, średnica potężnej korony 35 m, a średnica pnia na wysokości 1,5 m wynosi 9 m. Część jego imponującego systemu korzeniowego wystaje ponad ziemię. Zajmuje również ważne miejsce wśród drzew prawnie chronionych na Słowacji. Jeśli chodzi o gatunek, jest to platan wschodni (Platanus orientalis). Starożytni uważali, że ten zupełnie nieznany gatunek drzewa to cedr, nazwa ta przyjęła się i faktycznie do dziś w naszym wybornym regionalnym dialekcie pozostał on jako cydr. ; Z platanem wiąże się wiele mitów i legend. Według jednej z nich drzewo jest znacznie starsze, ponieważ sam król Bela IV podarował je życzliwemu przewoźnikowi, który pomógł mu przeprawić się przez Dunaj podczas najazdu Tatarów. Król był hojny, oprócz sadzonki podarował również sakiewkę złota jako dowód wdzięczności. Przewoźnik w mgnieniu oka stał się bogatym człowiekiem, kazał zbudować zamek Ilki (od tego imienia pochodzi nazwa naszej wioski), ale bogactwo uczyniło go tyranem, który uprzykrzał życie ludziom. ; Jednak o wiele bardziej prawdziwa jest legenda, według której Miklós Bercsényi, głównodowodzący Kuruców, jeden z przywódców Wojny o Niepodległość Rakoczego, często odpoczywał ze swoją armią pod drzewem, podczas gdy ich konie gasiły pragnienie w pitnej fontannie Rakoczego. Bercsényi był kapitanem pobliskiego Vágsellye, a pitna fontanna Kurucz była nazywana jedną z (obecnie) rozlewisk Małego Dunaju. Kto wie, może sam Franciszek II Rakoczy nas odwiedził... ; „Drzewo cydrowe” z Jóki jest teraz symbolem. Powstały legendy, opowieści i dzieła sztuki na jego temat, a Orkiestra Cytrów Jókai nosi jego imię. Ku naszej wielkiej radości, wiele osób przychodzi zobaczyć drzewo, gazety piszą o nim artykuły, a ostatnio zyskało ono sporą popularność. Ponieważ rok 2019 został ogłoszony Rokiem Pamięci Rakoczego, w hołdzie naszej historii, samorząd naszej wsi również pragnie poświęcić drzewu więcej uwagi: uczynić je bardziej dostępnym i zadbać o jego otoczenie.