Bramy Nadziei
Statua, pomnik, tablica pamiątkowa
Székelykapu na przejściu granicznym podzielonej osady Nagyszelmenc (SK) – Kisszelmenc (UA). ; ; Pierwszym, co przyciągnęło uwagę, a być może i zapoczątkowało pomysł, była książka Istvána Zeleiego „Kettézárt falu”, wydana 15 kwietnia 2000 roku, której premiera odbyła się na granicy, która wówczas była jeszcze rozdzielona drutem kolczastym. Miejscowi donosili o wciąż istniejącym „Murze Berlińskim” na licznych forach, aby doprowadzić do ponownego otwarcia bramy między rodzinami i znajomymi. Z tego wysiłku zrodził się pomysł, aby jedność i przynależność węgierskiej wsi podzielonej na dwie części na granicy słowacko-ukraińskiej symbolizowała Székelykapu. Arcydzieło wykonane rękami siedmiogrodzkich rzemieślników stało się w ten sposób symbolem wiary miejscowej ludności w swoją przynależność i nadziei na przyszłe zjednoczenie.