Brama Michała

Brama Michała jest jedną z czterech średniowiecznych bram, które niegdyś chroniły Bratysławę. Jej nazwa pochodzi od dawno zniszczonego kościoła św. Michała, który niegdyś stał w pobliżu, a później został zburzony, oraz od nazwy osady przed bramą. Z „przedmieścia” do bramy można dotrzeć barokowym mostem św. Michała, przerzuconym nad dawną fosą. Jest to jedyna brama średniowiecznego systemu fortyfikacji miasta, która przetrwała w nienaruszonym stanie. W pierwszej fazie – na przełomie XIV i XV wieku, czyli za panowania Zygmunta Luksemburskiego – położono jej fundamenty i wzniesiono dwupiętrową wieżę. Wzniesiono ją w latach 1511–1513, a następnie przebudowano ponownie w latach 1753–1758. Obecną formę uzyskała wówczas, gdy dobudowano najwyższą, ośmiokątną dobudówkę oraz dużą i wyjątkowo wysokiej jakości barokową wieżyczkę, częściowo pokrytą ażurową czerwoną miedzią. Na szczycie hełmu, na wysokości 51 metrów, stoi posąg Archanioła Michała triumfującego nad smokiem, wykonany w 1757 roku przez bratysławskiego miedziarza Pétera Ellera. Po wszystkich czterech stronach wieży znajdują się tarcze zegarowe. Obecnie w wieży mieści się wystawa dawnej broni oraz wystawa poświęcona historii miejskiego systemu fortyfikacji. Z wieży roztacza się piękny widok na starówkę i zabytki Bratysławy.