Tivadar Botka

* Kisendréd, 6 lipca 1802 – † Kisvezekény, 6 stycznia 1885 / historyk, notariusz powiatowy, członek Węgierskiej Akademii Nauk; ; Ukończył studia w Lévie, Nagyszombat i Peszcie. Uzyskał tytuł prawniczy w 1821 roku i od tego czasu służył w służbie powiatowej. Był naczelnym sędzią, naczelnym prokuratorem, notariuszem powiatowym, posłem parlamentarnym, a później, w latach 1861–1872, członkiem Izby Reprezentantów. Oprócz obowiązków urzędowych zajmował się przede wszystkim historią samorządów lokalnych i organizacją dawnych węgierskich powiatów. Był założycielem i prezesem Koła Toldy w Bratysławie (1874) oraz jednym z założycieli Węgierskiego Towarzystwa Historycznego (1867). Tivadar Botka jako pierwszy podniósł ideę tysiącletniego święta narodowego. Został członkiem korespondentem Węgierskiej Akademii Nauk w 1847 r., członkiem rzeczywistym w 1872 r. i członkiem honorowym w 1877 r.; ; Jego główne dzieła: ; Notitia dyplomatyczna Veteris Constitutionis Comitatuum ; praecipue anegdota vicecomitum et curiali instituto ilustrata, 1831,; Wyjaśniono niektóre mniej znane tematy prawa publicznego i utrwalone błędne przekonania z okresu parlamentarnego 1843–44, 1844; Szkice z przeszłości życia konstytucyjnego powiatu. I-II., ; 1862, Studia prawno-historyczne nad organizacją komitatów węgierskich, 1865; Kisfaludy Lipthay Imre, wspomnienia wicegubernatora komitatów Bars i Hont oraz posła krajowego do spraw tureckich, zmienione na potrzeby badań nad życiem publicznym komitatów w XVII wieku, 1867; O konieczności przeniesienia centralnej siedziby komitatu Bars z Aranyos-Marót do Lévy, 1870; Máté Csák Trentsini i jego współcześni, 1874, Millenarium, czyli tysiącletni przełom w dziejach państwowości węgierskiej od 884 do 1884 roku, 1878.