Frankovics Boldizsar

* Jászó, 21 kwietnia 1927 – † Bratysława, 5 sierpnia 2008 / cybernetyka, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył liceum ogólnokształcące w Koszycach od 1939 do 1945 roku, następnie w Miszkolcu, gdzie ukończył studia w 1946 roku. Uzyskał dyplom inżyniera elektrotechniki na Politechnice Bratysławskiej (1952). W 1963 roku otrzymał stopień kandydata nauk technicznych, a w 1986 roku doktora nauk technicznych. W latach 1952–1955 był inżynierem w Wschodniosłowackiej Spółce Energetycznej w Koszycach, w latach 1954–1959 adiunktem na Politechnice Koszyckiej, od 1959 roku starszym pracownikiem naukowym w Instytucie Cybernetyki Słowackiej Politechniki, a następnie jego dyrektorem (od 1990 roku). W 1971 roku był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Claude Bernard w Lyonie. Członek kilku słowackich i zagranicznych towarzystw cybernetycznych. Jego zainteresowania badawcze obejmowały komputerowe sterowanie procesami, modelowanie i robotykę. Jego prace naukowe i studia zostały opublikowane w czasopismach międzynarodowych. ; ; Wyróżnienia, nagrody: ; Nagroda Słowackiej Akademii Nauk (1977), ; Nagroda im. A. Stodoły (1987), ; Srebrna plakietka Rządu Republiki Słowackiej (2005), ; Nagroda im. Jedlika Ányosa Gminy Szimű (2008). ; ; Główne prace: ; Automatizácia a samočinné riadenie (1966, niem. Automatisierung und selbstättige Steurerung, Berlin 1970), ; Adaptívne a učiace sa systémy, 1982, ; Kybernetika informatyczna, 1988.