János Justin Bódiss

* Türje, 18 listopada 1863 –  † Komárom, 31 lipca 1921 / benedyktyński mnich, historyk literatury, filolog klasyczny, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1911) ; ; Ukończył Kolegium Teologiczne w Pannonhalmie i Instytut Kształcenia Nauczycieli w 1887 roku i przyjął święcenia kapłańskie. Jednocześnie uzyskał stopień nauczyciela greki i łaciny oraz doktorat z nauk humanistycznych. Od 1887 roku aż do śmierci uczył w szkołach średnich w różnych miastach (Győr, Kőszeg). W latach 1890–1916 był nauczycielem w Kolegium Benedyktyńskim w Pannonhalmie. W 1916 roku przeniósł się do Komáromu. Zajmował się zagadnieniami językoznawstwa i literatury greckiej i łacińskiej. ; ; Jego główne prace: ; Hat év (63–57 p.n.e.) étéből Cicero, 1889, ; De forma et natura verborum deponentium. Libellus grammaticus, 1891, ; Doktryna czynów w teorii i praktyce, 1900, ; Hiperkrytyka i wartość pedagogiczna dzieła Ksenofonta „Pamięć Sokratesa”, 1909, ; Sztuka jońsko-attycka w służbie kobiecej cnoty i godności, 1913, ; Najstarsze ślady chrześcijaństwa u pisarzy rzymskich, 1914, ; Święty Szczepan Zbawiciel i drugi założyciel państwa, 1914, ; Starożytne kobiety rzymskie, 1918–1919.