Bocian wylądował na koszarach w Terezinie

Bocian wylądował na koszarach w Terezinie, ; Przyniósł dziobem wodę dla rekrutów. ; Umyjcie się, rekruty, bo jesteście zakurzeni, ; Tylko Bóg wie, kiedy was wypuszczą. ; ; Gdy zacząłem musztrę, karabin był pierwszy, ; Kuśnierz płakał, łzy jego spadały jak ulewa. ; |: Nie płacz, kuśnierzu, nie płacz, czas ucieka, ; Ja też to miałem, ale te dwa lata już minęły. :| ; ; Gdy grają nieszpory, jest jeszcze dziewiąta, ; Patrzę na swoją kieszeń, a na niej nic. ; Nie ma na niej nic, tylko zardzewiała kosa, ; Gdyby moja matka to zobaczyła, serce by jej pękło.