Bernat Benyák

* Komárom, 6 grudnia 1745 –  † Selmecbánya, 1 marca 1829 / ksiądz pijar, nauczyciel ; ; Był nauczycielem w wielu miejscach, dyrektorem gimnazjum w Székesfehérvár. Jako pierwszy nauczał filozofii po węgiersku w Liceum w Peszcie i pisał swoje dzieła filozoficzne w tym języku. Chciał zorganizować odrębne towarzystwo do kultywowania języka węgierskiego. Pisał dzieła filozoficzne i pedagogiczne, gramatykę węgierską i francuską, kilka szkolnych dramatów, wiersze, utwory muzyczne itp. W swoich wspomnieniach Theoria scholarum domaga się, aby wszystkie przedmioty były nauczane po węgiersku w szkołach na Węgrzech. Większość jego dzieł pozostała w rękopisie. Jako pierwszy namawiał do państwowego kształcenia nauczycieli i przekształcenia całego kraju w szkolnictwo na węgierskie pod zjednoczonym zarządem państwowym. Pod koniec życia mieszkał w Selmecbányi. ; ; Jego główne dzieła: ; Wybrane artykuły z całości Logiki i fizyki edukacyjnej, 1777; Zabawy bystrego umysłu, 1783; Grammatica Hungarica, 1816.