Bernard Heller

* Nagybiccse, 16 marca 1871 – † Budapeszt, 26 lutego 1943 / orientalista, ; historyk literatury, folklorysta ; ; Został wyświęcony na doktora nauk humanistycznych w 1894, rabinem w 1896 i uzyskał certyfikat nauczyciela szkoły średniej w tym samym roku. Był rabinem żydowskim i w latach 1919–1922 zarządzał Gimnazjum Żydowskim w Peszcie, a następnie od 1931 do 1935 nauczał w Narodowym Instytucie Kształcenia Rabinów im. Ferenca Józsefa w Budapeszcie. Jego wszechstronna praca naukowa, znana za granicą, obejmowała studia biblijne, badania nad baśniami hebrajskimi, badanie islamskiego świata baśni, mitów i legend, a także badanie związków między baśniami węgierskimi a podaniami ludowymi oraz porównawczą historię literatury. Napisał historię baśni hebrajskich i arabskich. Jego praca zbiorowa zatytułowana „Bajka hebrajska” została opublikowana po raz pierwszy w 1921 roku. Pięknie ilustrowany tom podzielony jest na dwie części: pierwsza omawia wschodnią drogę baśni hebrajskiej, począwszy od Biblii, poprzez Talmud i literaturę midraszową, a kończąc na legendach arabsko-żydowskich. W drugiej części książki możemy zapoznać się z zachodnioeuropejskimi zbiorami baśni hebrajskich, które wykazują silny związek z wczesnymi dziełami łacińskimi i różnymi literaturami narodowymi. Jako pierwszy opracował średniowieczny arabski romans rycerski o Antarze i dostarczył istotnych danych historycznych dla baśni węgierskich oraz dla objaśnienia naszych klasyków.