Beno Winkler

* Magyarraszlavica, 25 października 1835 – † Selmecbánya, 10 listopada 1915 / geolog, paleontolog, nauczyciel akademicki ; ; Urodził się w rodzinie szlacheckiej, miał 14 dzieci. Ukończył szkołę średnią w Bártfie, Kisszeben, Prešovie i Koszycach. W latach 1854-1857 studiował górnictwo i hutnictwo w Akademii Górniczej i Leśnej w Selmecbányi. Profesor János Pettkó (Drétoma) zapoznał go z geologią i paleontologią. W 1863 roku został współpracownikiem Cesarskiego i Królewskiego Instytutu Geologicznego w Wiedniu i zgłębiał kartografię geologiczną. W 1864 roku samodzielnie przeprowadził badania geologiczne na obszarach między rzekami Nitra i Zsitva oraz w górach Tribecs. Już w 1865 roku pracował nad eksploracją złóż węgla w Transylwanii, w dolinie rzeki Zsil. Z badań tych zrelacjonował w „Mining and Metallurgical Journals” w 1870 roku („On the Zsilvölgyi Coal Basin”, 1870/3, s. 51–55). W 1869 roku został asystentem geologa w założonym wówczas Węgierskim Instytucie Geologicznym, a następnie został wybrany pierwszym sekretarzem Towarzystwa Geologicznego i powierzono mu również redagowanie „Geological Bulletin”. Występował również jako autor w czasopiśmie (np. „Geological Creation of the Székesfehérvár-Velencei Mountains”, 1871, „Conditions of the Verespatak Gold Mining”, 1879). W 1871 roku spędził kilka miesięcy w Berlinie, aby pogłębić swoją wiedzę zawodową i zastąpić odchodzącego na emeryturę Jánosa Pettkó na stanowisku kierownika Katedry Mineralogii, Geologii i Paleontologii Akademii Selmecbánya. Wykładał tam przez 27 lat, począwszy od 1871 roku. Był jednym z odkrywców rudy miedzi zwanej úrvölgyite, której nazwa pochodzi od pobliskiego złoża Úrvölgy. Usystematyzował i znacząco poszerzył kolekcję minerałów Akademii Selmec, która w chwili przejścia na emeryturę liczyła prawie 4750 okazów.