Benedek Pogranyi

* 1580 - † 29 maja 1614, Zamek Véges (?) / Kapitan zamku, poeta, wojownik z pochodniami ; ; Nie wiemy dokładnie, gdzie urodził się Benedek Pogrányi. Bronił miast górniczych, najpierw w Bakabánya (1580), a następnie w Korponie (1593-1594/1597). W tym ostatnim miejscu skutecznie zablokował drogę Turkom do miast górniczych i nie oddał zamku nawet w obliczu zagrożenia ze strony Numeta Beja (1593). List Numeta Beja i odpowiedź Benedeka Pogrányi'ego zostały również opublikowane drukiem pod tytułem „Zwo wahrahaffte neue Zeittunge” (historia literatury uważa ten reprodukowany dokument za pierwszą gazetę lub list gazetowy opublikowany w Highlands). W latach 1598–1602 był głównodowodzącym Nógrádu (według innych źródeł pełnił również funkcję kapitana w Nyitrze), a także głównodowodzącym Dunaju, a następnie jego sukcesy wyniosły go na głównodowodzącego kraju. Kontynuował karierę wojskową w fortyfikacji Érsekújvár, gdzie był wicekapitanem Ferenca Nádasdyego (1603). Według niektórych zakończył tu karierę wojskową, ale z jego listów do Györgya Thurzo jasno wynika, że służył w wojsku co najmniej do 1609 roku, a nawet był generałem porucznikiem Zadunaju. W 1604 roku bronił Lipótváru, a w 1605 roku brał udział w negocjacjach pokojowych w Wiedniu. W 1608 roku Rudolf II wyniósł go do rangi barona i podarował mu zamki Hrussó i Véges. Zmarł w tym ostatnim zamku w 1614 roku. Tak zwana pieśń Pográni, pochodząca z XVII wieku, oraz wspólne czytanie jej wersów dały początek nazwie POGRANIONIA. Wśród jego dzieci, János był kapitanem Korpony, György wicekapitanem Érsekújváru, a jego wnuk Ferenc kapitanem Drégelypalánku. ; ; Osady związane z jego życiem: Pográny, Bakabánya, Érsekújvár, Nyitra, Korpona, Lipótvár, Hrussó, Véges