Benedicti M. Lőrinc

* Nedozser, 10 sierpnia 1555 – † Praga, 4 czerwca 1615 / humanista, poeta; nauczyciel, matematyk, językoznawca, muzyk, profesor uniwersytecki; Uważa się, że był słowackiego pochodzenia, ale jego dzieła były pisane po łacinie i czesku. Rozpoczął naukę w Privigen, ale po śmierci ojca, w wieku 10 lat, został wysłany do Iglau na pograniczu czesko-morawskim, gdzie mieszkał jego wuj. W latach studenckich ciężko zachorował i przez długi czas nie mógł kontynuować nauki. Jego zdrowie powróciło do zdrowia dopiero w 1587 roku, a następnie został studentem Uniwersytetu Karola w Pradze, gdzie studiował filozofię i teologię. Od 1593 roku był nauczycielem i rektorem Morawskiego Liceum Budziejowickiego, a następnie w latach 1595–1597 studiował ponownie w Pradze i uzyskał bakalaureat w przedmiocie sztuki wojskowej. Otrzymał doktorat z filozofii 4 lipca 1600 roku. W latach 1602–1603 był nauczycielem w wyższej szkole prywatnej w Németbrodzie. W 1604 roku został przyjęty na wydział Uniwersytetu Karola, gdzie aż do śmierci wykładał filologię klasyczną, matematykę i fizykę. Przyczyną jego śmierci było zapalenie płuc. Kościół w Pradze, w którym został pochowany, już nie istnieje. Jego pamięć upamiętnia tablica w jego rodzinnej wsi oraz miejscowa szkoła nosząca jego imię. Językoznawstwo zajmuje ważne miejsce w jego różnorodnej twórczości literackiej: napisał pierwszą czeską gramatykę. Opowiadał się za stosowaniem zasady naukowości w edukacji. Napisał liczne podręczniki matematyczne i książki do czytania, a także okazjonalne wiersze. Współcześni uważali go za znaczącego humanistę. ; ; Jego główne dzieła: ; Grammatica bohemica, 1603, ; Elementa arithmeticae e methodicis autoribus concinnatae et popularibus egzemplis ilustratae, 1612,; Oratio terapeutyczne continens modum curandae Pragensis academiae, habita in solenni promocje tredecim iuvenum, quibus primus in philosophia gradus conferebatur, 1612.