Bela Sörös

* Nemespécsely, 14 marca 1877 – † Losonc, 2 października 1939 / Biskup reformowany, założyciel seminarium duchownego w Losonc; ; Znacząca postać w czesko-słowackim życiu publicznym Węgier między dwiema wojnami światowymi. Studiował teologię w Kolozsvárze, Pápie, Budapeszcie i Edynburgu. Przez pięć lat był proboszczem więzienia zbiorowego w Budapeszcie, a od 1906 roku proboszczem w Losonc. W 1921 roku został wybrany na naczelnego notariusza okręgu kościelnego nad Dunajem, w 1938 roku został wybrany na biskupa okręgu kościelnego, a w 1939 roku został wybrany na członka zwyczajnego synodu. Był również założycielem, dyrektorem i częściowo opiekunem reformowanego seminarium duchownego w Losonc, otwartego w 1925 roku. Odegrał ważną rolę w reorganizacji Kościoła reformowanego w Czechosłowacji po zamachu stanu. Był redaktorem naczelnym kościelnej gazety społecznej „Összefogás” i „Felsőnógrád”. Podczas swojej posługi biskupiej zapoczątkował ruch reformowany „Összefogás” i miesięcznik o tej samej nazwie. ; ; Jego główne dzieła: ; Historia liturgii węgierskiej I., 1904; Wyznanie wiary soboru Kościoła reformowanego w Losonc, 1917.