Bela Molnar

* Késmárk, 6 marca 1884 – † Budapeszt, 12 lipca 1932 / lekarz, profesor uniwersytecki ; ; Uzyskał tytuł lekarza w 1909 roku na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Budapeszcie. Pracował w klinikach Frigyesa Korányiego i Sándora Korányiego, później był lekarzem naczelnym w szpitalach Irgalmas, a następnie Szt. István. W latach 1914–1916 przebywał na zagranicznej podróży studyjnej. W 1918 roku był prywatnym nauczycielem uniwersyteckim w dziedzinie patologii i kliniki narządów trawiennych i metabolizmu. Zajmował się patologią chorób wewnętrznych, patologią metabolizmu i funkcjonowaniem narządów trawiennych. ; ; Jego główne prace: ; Anatomiczne i eksperymentalne dane dotyczące patologii nadnerczy, 1908, ; O analizie pobudzającego i hamującego medianizmu wydzielania soku jelitowego, 1910; Badania eksperymentalne nad fizjologicznym i patologicznym mechanizmem wydzielania soku żołądkowego oraz kliniczne rozważania na ich temat, 1910; O zaburzeniach motoryki żołądka, 1918; O fizycznym i ścieżkowym mechanizmie wydzielania soku żołądkowego, 1924; Choroby wątroby i dróg żółciowych oraz choroby trzustki (wspólnie z Istvánem Rusznyákiem), 1933.