Bela Milasovsky

* Szomolnok, 21 kwietnia 1900 – † Budapeszt, 30 lipca 1973 / inżynier górnictwa, profesor uniwersytecki ; ; Pochodził z rodziny górniczej. Ukończył studia wyższe w Szkole Górniczej i Leśnej w Sopron od 1921 roku. Był asystentem profesora na Wydziale Inżynierii Górniczej i Mechaniki tej uczelni od 1926 do 1933 roku. Pracował na odpowiedzialnym stanowisku w Państwowej Organizacji Geodezyjnej od 1933 do 1950 roku. Od 1950 do 1959 roku był kierownikiem Katedry Geodezji w Politechnice Przemysłu Ciężkiego w Miszkolcu, a od 1959 do 1968 roku był kierownikiem Katedry Geodezji i Geodezji Górniczej, którą sam założył. Zajmował się geodezją, obliczeniami niwelacyjnymi, fotogrametrią i lokalizacją geograficzną. O jego osiągnięciach zawodowych opublikowano blisko siedemdziesiąt prac naukowych. Był członkiem Komitetu Naukowego Geodezji Węgierskiej Akademii Nauk. Otrzymał liczne nagrody za swoją pracę dydaktyczną i zawodową. W 1960 roku otrzymał tytuł doktora nauk technicznych. W 22. tomie komunikatów Uniwersytetu Przemysłu Ciężkiego w Miszkolcu, opublikowanym w 1975 roku, Milasovsky opublikował niektóre ze swoich wcześniej niepublikowanych prac ku pamięci swojego byłego nauczyciela. ; ; Główne prace: ; Ocena naszych pomiarów wysokości biegunowej z 1949 roku (Földméréstani Közlemények, 2, s. 97–110), 1954, ; Najkorzystniejsze rozwiązanie dla wyznaczania czasu punktów Laplace'a ze szczególnym uwzględnieniem metody południkowej (rozprawa doktorska), 1959.