Bela Hanko

* Poprad, 5 lipca 1886 – † Toronto, 16 listopada 1959 / zoolog, profesor uniwersytecki ; ; Uzyskał stopień naukowy i doktorski na Uniwersytecie w Budapeszcie. Od 1910 roku był asystentem profesora w katedrze zoologii. W 1911 roku pracował w stacji zoologicznej Helgoland, a w latach 1912 i 1914 w stacji zoologicznej w Neapolu, zajmując się głównie badaniami regeneracji. Służył jako żołnierz podczas I wojny światowej. Od 1918 roku pracował w zoo MNM. W 1925 roku został prywatnym nauczycielem ekonomii ryb na Uniwersytecie Ekonomicznym w Budapeszcie i kierownikiem stacji biologicznej MNM Balaton w Révfülöp, a w 1927 roku został pierwszym dyrektorem Instytutu Biologicznego w Tihany. Od 1929 wykładał zoologię na Uniwersytecie w Debreczynie, a od 1933 roku był profesorem. W latach 1941–1944 był kierownikiem Instytutu i Muzeum Zoologii na Uniwersytecie w Klużu-Napoce, a od 1945 roku aż do przejścia na emeryturę (1950) ponownie był profesorem na Uniwersytecie w Debreczynie. W 1957 roku wyemigrował do Kanady. Jego praca naukowa obejmowała przede wszystkim hydrobiologię (zwłaszcza jeziora Balaton), ichtiologię i systematykę zoologiczną. Zajmował się również pochodzeniem i historią węgierskich zwierząt domowych. Przypisuje mu się odkrycie kilku gatunków ryb anatolijskich. ; ; Jego główne prace: ; Konsultant ds. hodowli stawów karpiowych, 1924, ; Odnowienie. Odzyskiwanie utraconych części ciała, przeszczepianie obcych części ciała, 1927, ; Ryby i przemysł rybny, 1928, ; Ogólna charakterystyka kręgowców i ryb, 1928, ; Pochodzenie i rozmieszczenie ryb na Węgrzech, 1931, ; Dawna fauna dawnej Wielkiej Niziny, 1933 v. 1931, Dawne znaczenie gospodarcze bydła węgierskiego, 1935, ; Nasze dawne węgierskie zwierzęta domowe, 1940, ; Dawne węgierskie psy, 1940, ; Dawna węgierska czarna owca, 1941, ; Koń huculski i jego hodowla w Turjaremeté, 1942, ; Konie szeklerskie, 1943, ; Historia węgierskich zwierząt domowych od czasów starożytnych do dnia dzisiejszego, 1954.