Bela Bartakovics

* Felsőelefánt, 10 kwietnia 1792 – † Eger, 30 maja 1873 / arcybiskup Egeru, członek Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Po ukończeniu szkoły średniej studiował jako student-kapłan w Emericanum w Bratysławie. W latach 1808–1809 studiował filozofię w Nagyszombat, a w latach 1810–1813 teologię w Pazmaneum w Wiedniu. Po święceniach kapłańskich (1815) był kapelanem najpierw w Vágsellye, a następnie w Muzsla. Od 1816 r. był urzędnikiem stanu cywilnego archidiecezji w Nagyszombat, a w latach 1820–1836 był kapelanem dworskim kardynała Sándora Rudnaya, arcybiskupa Ostrzyhomia. Po tym był przez kilka lat kanonikiem w Ostrzyhomiu, następnie zastępcą arcybiskupa w Nagyszombat, biskupem regionalnym w Rozsnyó w latach 1845–1850, a następnie arcybiskupem Egeru od 1850 roku. Był znaczącym mecenasem: odrestaurowywał spalone budynki szkolne i wspierał zdolnych uczniów w potrzebie. Węgierska Akademia Nauk, którą również wspierał dużymi sumami, wybrała go na członka w 1853 roku. Wspierał również finansowo Muzeum Transylwańskie, Teatr Narodowy, Towarzystwo św. Stefana i publikował dzieła literackie na własny koszt. Zrzekł się nowenny kościelnej na rzecz Egeru, przekazał miastu ziemie kościelne i ponownie założył Akademię Prawa w Egerze. ; ; Jego główne dzieła: ; Kilka słów o oświacie ludu, 1845; Listy pasterskie i kazania święte, 1865.