Baron Gábor Prónay

* Bánya, 1 kwietnia 1812 – † Florencja, 1 kwietnia 1875 / prawnik, etnograf, pisarz ogrodniczy, polityk, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1857) ; ; Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie w Peszcie. W latach 1839–1840 był liberalnym wysłannikiem komitatu Turóc do Parlamentu Bratysławy i przemawiał na rzecz wolności słowa. Podczas wojny o niepodległość w latach 1848–1849 wycofał się i chociaż był sądzony przed trybunałem wojskowym, ostatecznie został uniewinniony. W 1852 roku został prezesem Narodowej Muzyki i patronował młodym muzykom. Z jego inicjatywy powstało Towarzystwo Sztuk Pięknych, a w 1858 roku założył Węgierskie Towarzystwo Ogrodnicze. W 1859 roku założył szkółkę i instytut ogrodniczy w Rákospalota. ; Jako zwierzchnik Kościoła luterańskiego organizował protest kościołów protestanckich na Węgrzech przeciwko polityce kulturalnej austriackiego ministra kultury L. Thuna. Zajmował się również etnografią. ; ; Jego główne prace: ; Ansichten eines Constitutionellen in Ungarn, 1850; Vazlatok Magyarhon népéléteből, 1855; Honunk kertészete a múltbán és jelenben, 1864.