Baranek i Pasterz (Pada deszcz, ach, jak pięknie jest)

Pada deszcz, oj, pięknie pada, ; Wchodzi do pokoju barona Endre. ; Pasterz, oj, pięknie pada, ; Słychać go w oknie barona Endre. ; Baron Endre siodła konia, ; Przechadza się po swojej najdroższej farmie. ; Pyta matkę pasterza, płacząc, ; Czy widziała gdzieś młodą damę. ; ; - Baronie, mówię ci prawdę, ; Nie widziałem twego pana młodego od dwóch tygodni. ; Nie widziałem twego pana młodego od dwóch tygodni, ; Może młoda dama jest z nim. ; ; Baron Endre wysyła powóz po córkę, ; Dziewięciu żandarmów i pastuszek po pana młodego. ; Młoda dama siedzi w powozie z przodu, ; Pasterz jest nadal związany z tyłu. ; ; Och, jak pięknie wyrzeźbili to drzewo, ; Na której piersi wieszają pasterską laskę. ; Wiatr rozwiewa jej czarne, kręcone włosy, ; Ponieważ kochała włócznię barona Endrëgo. ; ; Pada deszcz, niestety, ale pięknie kapie, ; Płacze gorzko w pokoju córki barona. ; - Boże mój, dlaczego zostałam córką barona, ; Dlaczego nie zostałam dzieckiem pastuszka. ; ; Nie wyjdę już na ulicę, ; Ponieważ mówią, że kocham pastuszka. ; Czarna żałoba, moja biała jedwabna chusteczka, ; Moim pierwszym kochankiem był pastuszek.