István Balazs

* Kispalugya, 20 sierpnia 1881 – † Sopron, 11 lutego 1962 / inżynier huty, nauczyciel akademicki ; ; Ukończył szkołę średnią w Körmöcbánya w 1900 roku. Dyplom inżyniera hutnictwa uzyskał w Akademii Inżynierii Górniczej i Leśnej w Selmecbánya w 1905 roku. Dwuletni staż przemysłowy odbył w hucie żelaza w Zólyombrézó. Już w 1904 roku został asystentem profesora Gézy Barlaia w Akademii, której pozostał wierny aż do śmierci. Służył przez całą I wojnę światową, został zwolniony w stopniu porucznika rezerwy 14 grudnia 1918 roku i natychmiast pośpieszył do Selmecbánya, gdzie pomógł w przeniesieniu Akademii do Sopron. Od czasu, gdy profesor Barlai poważnie zachorował i zmarł w 1921 roku, István Balázs kierował Katedrą Metalurgii Żelaza. W 1923 roku utworzono Katedrę Spalania i Badań Materiałów, której kierownikiem został István Balázs. W 1929 roku udało mu się wyposażyć laboratorium i od tego czasu częściej publikował w czasopismach fachowych. Kierowany przez niego wydział badał nie tylko właściwości żeliwa stopowego, ale także właściwości drewna, piasku i stali, aby zaspokoić potrzeby leśnictwa, odlewnictwa oraz metalurgii żelaza i stali. Przeszedł na emeryturę w 1938 roku, ale nawet po tym często wygłaszał wykłady na uczelni.