Bela Bacskai

* 26 lipca 1935. Perse † 7 listopada 1980. Guszona / malarz; ; Zawodu ślusarza i mistrza odlewnictwa uczył się w fabryce Fülek (1953). Akademia Sztuk Pięknych w Bratysławie, malarstwo (1955-1962), jego mistrzowie: L. Čemicky, J. Želibský, V. Hložník, P. Matejka. Międzynarodowa kolonia artystów, Hajdúböszörmény (1974). Nagroda Miklósa Káplára, Hajdúböszörmény (1975). ; Na początku swojej twórczości pozostawał pod wpływem Gyuli Szabó, a później wielkich postimpresjonistów (Paul Cézanne, Maurice Vlaminck, André Derain). Jego własny świat rozwinął się na początku lat 70. Od 1965 roku aż do śmierci mieszkał w różnych wioskach w swojej ojczyźnie: Persé, Deresk (1956–1965), Egyházasbást (1965–1971), Guszona (po 1971), zawsze podążając za matką i bratem. Założył pracownię w domu rodzinnym, charakterystycznym długim domu wiejskim, i tam stworzył większość swoich obrazów, przede wszystkim akwarele i grafiki. Był wierny swojej ojczyźnie, światu wzgórz i dolin Gömör-Nógrád i jego mieszkańcom. Od lat 70. krajobraz Guszona stanowił dla niego inspirację. To tutaj namalował pierwsze falistości Gömör. Krajobraz jest zamknięty wysokim horyzontem wzgórz. Na jego obrazach zakrzywione powierzchnie przeplatają się ze sobą, oddając poczucie pierwotnej mocy ziemi. W ostatnich latach swojej twórczości rozpuszczał ograniczenia ukształtowania przestrzeni i krajobrazu, jakby wielki, wszechobecny prąd smagał krajobraz z porywającą dynamiką i burzliwą siłą. Zwracał coraz większą uwagę na wibracje i zmiany atmosfery. Chociaż malował wiele obrazów olejnych, rysował, a także zajmował się grafiką, jego najwybitniejszymi dziełami są akwarele. ; ; Literatura: ; - Tőzsér A., Koncsol L., Keszeli F., Sóoky L.: Búcsú Bacskai Bélától, Irodalmi Szemle 1980/10 ; - Kubičková K.: Bacskai Béla (monografia, 1983) ; ; ; &nbsp,