Aurel Liffa

* Korpona, 10 czerwca 1872 – † Budapeszt, 23 października 1956 / geolog i mineralog, prywatny nauczyciel uniwersytecki ; ; Ukończył Liceum Ewangelickie w Selmecbánya w 1891 roku. Następnie uzyskał dyplom nauczyciela historii naturalnej i chemii na Uniwersytecie w Budapeszcie w 1895 roku. Uczył się u najsłynniejszych węgierskich naukowców tamtych czasów (Károly Than, Béla Lengyel, Vince Wartha, Miksa Hantken, József Szabó, Loránd Eötvös). W latach 1895–1897 był stażystą w Mineralogii Węgierskiego Muzeum Narodowego, a od 1897 roku wykładał w Katedrze Mineralogii i Petrologii Uniwersytetu w Budapeszcie. W 1900 roku, jako geolog w Węgierskim Państwowym Instytucie Geologicznym, prowadził badania mineralogiczne i petrologiczne w różnych regionach kraju. Pierwsze dwa lata wojny światowej spędził na froncie, a jego dziennik został później opublikowany przez Wydawnictwo Budapeszt Püski („Od Peczu do Isonzóig. Dziennik, 1 września 1914–22 maja 1916, 2012”). Od lat 20. XX wieku zajmował się badaniami występowania minerałów i skał o przeznaczeniu przemysłowym (kaolin, perlit itp.) na Węgrzech. Publikował prace z zakresu mineralogii, krystalografii i petrologii głównie w czasopismach węgierskich i niemieckich, a także w roczniku Instytutu Geologicznego.